سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی فناوری تولید و فرآوری گوجه فرنگی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

جواد باغانی –

چکیده:

آب آبیاری در زراعت گوجه فرنگی، آزمایشی در قالب بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در یک سال در مشهد انجام شد. مطالعه ای نیز بر روی تعدادی از مزارع که برای آبیاری گوجه فرنگی، سیستم آبیاری خود را از شیاری به قطره ای تبدیل کرده بودند انجام شد. در مقاله حاضر به مقایسه نتایج حاصل از آزمایش تحقیقاتی با نتایج مطالعه در مزارع کشاورزان پرداخته شده است. بطور خلاصه در آزمایش تحقیقاتی، حداکثر عملکرد (۵۱/۲ تن در هکتار) و کارآیی مصرف آب آبیاری (۱۰/۳ کیلوگرم بر مترمکعب) از تیمار حداکثر سطح تامین آب آبیاری بدست آمد.در حالیکه میانگین آب مصرفی در مزارع گوجه فرنگی کشاورزان مورد مطالعه که پیشتر به روش شیاری آبیاری می شدند، ۱۶۷۰۰ متر مکعب در هکتار با میانگین عملکرد ۶۹/۷ تن در هکتار کارآیی مصرف آب آبیاری ۴/۲ کیلوگرم بر مترمکعب و با روش آبیاری قطره ای ۱۰۱۱۳ متر مکعب با عملکرد ۸۳/۴تن در هکتار و کارآیی مصرف آب آبیاری ۸/۲کیلوگرم بر مترمکعب بود. به عبارتی کشاورزان در روش شیاری بطور میانگین بیش از۷۲%و در روش قطره‌ای بیش از ۱۰۰% آب مصرف شده در آزمایش تحقیقاتی، صرف آبیاری مزارع گوجه فرنگی کرده‌اند. در حالیکه عملکرد نسبت به آزمایش تحقیقاتی در روش شیاری حدود ۵۰% و در روش قطره ای حدود ۶۳%افزایش یافته است اما مقدار کارآیی مصرف آب آبیاری در روش شیاری و قطره ای در مزارع کشاورزان نسبت به مزرعه تحقیقاتی، به ترتیب ۱۲/۵ و ۲۰ درصد کاهش نشان داد.