مقاله آتش فشان شناسي و منشا تشکيل مجموعه آتش فشاني هزار واقع در جنوب غرب راين (استان کرمان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در فصلنامه زمين شناسي ايران از صفحه ۴۷ تا ۵۸ منتشر شده است.
نام: آتش فشان شناسي و منشا تشکيل مجموعه آتش فشاني هزار واقع در جنوب غرب راين (استان کرمان)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله راين
مقاله رخساره هاي آتش فشاني
مقاله کرمان
مقاله مجموعه آتش فشاني هزار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي پور حميد
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي ليلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
منطقه مورد مطالعه، قسمتي از مجموعه آتشفشاني هزار (کمربند اروميه-دختر) مي باشد که در جنوب استان کرمان واقع شده است. اين مجموعه، آخرين فاز آتشفشاني ائوسن را در استان کرمان نشان مي دهد و شامل تناوبي از گدازه، مواد آذرآواري و رسوبات تخريبي است. گدازه ها، شامل آندزيت بازالتي، بازالت آندزيتي و بازالت بوده و نهشته هاي آذرآواري از نظر غير ژنتيکي شامل برش و ماسه سنگ هاي آتشفشاني و سنگ هاي رسوبي شامل آهک، سيلتستون و ماسه سنگ مي باشند. بر اساس مطالعات ژئوشيميايي، گدازه هاي مورد مطالعه داراي ترکيب کالکوآلکالن بوده واز آندزيت تا بازالت تغيير مي کنند. نهشته هاي آذرآواري منطقه در تقسيم بندي هاي ژنتيکي در دو گروه نهشته هاي آذرآواري جرياني و نهشته هاي آذرآواري ريزشي قرار مي گيرند. مطالعات رخساره شناسي و آتشفشان شناسي در بخش بالايي اين مجموعه نشان مي دهد که محصولات ذکر شده احتمالا حاصل فوران هاي مکرر پلينين در آتشفشان (هاي) مرکبي هستند که در برخي فازها با دخالت آب، نهشته هاي فراتوپلينين را به جاي گذاشته اند. هر يک از اين فازهاي فوراني مقدار زيادي مواد آذرآواري به همراه خاکستر و گدازه توليد کرده اند. نهشته هاي حاصل از اين فازها گاهي توسط مرزهاي تدريجي به يکديگر تبديل شده و در برخي موارد نيز با دوره هاي توقف کوتاه از يکديگر تفکيک مي شوند. در هنگام توقف فعاليت هاي آتشفشاني، نهشته هاي سخت نشده، فرسايش يافته و به صورت واحدهاي تخريبي نهشته شده اند. به نظر مي رسد که فوران ها در خشکي صورت گرفته اند، اما بخشي از مواد حاصل از فوران، در درياچه هاي محلي موجود رسوب کرده اند. در هنگام توقف فوران، اين درياچه ها محيط مناسبي را براي ته نشست آهک ها ايجاد کرده اند. شواهد رخساره اي و بافتي نشان مي دهد که منطقه مورد مطالعه احتمالا در رخساره متوسط تا دور آتشفشان (هاي) مرکب قرار گرفته است.