سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: دومین همایش انجمن جمعیت شناسی ایران

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

شهلا کاظمی پور – عضو هیأت علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

چکیده:

مهاجرت شکلی از تحرک جغرافیایی یاتحرک مکانی است که بین دو واحد جغرافیایی صورت می گیرد . این تحرک جغرافیایی، تغییر اقامتگاه از مبدأ یا محل حرکت به مقصد یا محل ورودی است مهاجرت مهمترین عامل خارجی تغییر تعدادو ساخت جمعیت است برخی از کشورها بخش زیادی از فرهنگ و تمدن امروزی خود را مدیون مهاجران هستند. حرکات و جابجایی جمعیت در داخل یک کشور می توانددست کم در برخی از دوره های زمانی موجب عمران و آبادانی و یا رکود و عقب ماندگی شود. مهاجرت حاصل فرایند پیچیده تصمیم گیری است که "فرد" ، محیط مبدأ " و "محیط مقصد" در آن شریک اند. افراد همگی در معرض احتمال مهاجرت قرار نمی گیرند برخی ممکن است هرگز به مهاجرت اندیشه نکنند و بعضی ممکن است در طول زندگی چندبار مهاجرت نمایند. بررسی ها نشان میدهد که تمایل به مهاجرت با سن، جنس، تحصیلات و گروه قومی بستگی دارد. افراد بین ۱۵ تا ۳۰ سال تقریباً در تمام جریانهای مهاجرتی سهم مسلط دارند. جوانان تمایل بیشتری به کوچ کردن داشته . زیرا با افزایش سن، بازدهی سرمایه گذاری انسانی کاهش می یابد از سوی دیگر افراد مسن تر گرایش دارند که پیوندهای استوارتری با اموال و خانواده خود داشته باشند. به علاوه مهاجرت به دلایلی غیر از اشتغال، گزینشی بودن سن را مورد تأکید قرار میدهد.