مقاله آثار ژئومورفيکي عمليات راهسازي در مناطق حساس ژئومورفولوژيک (مطالعه موردي: راه روستايي ارلان در شمال غرب ايران) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در جغرافيا و برنامه ريزي محيطي (مجله پژوهشي علوم انساني دانشگاه اصفهان) از صفحه ۱۷ تا ۴۲ منتشر شده است.
نام: آثار ژئومورفيکي عمليات راهسازي در مناطق حساس ژئومورفولوژيک (مطالعه موردي: راه روستايي ارلان در شمال غرب ايران)
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مناطق حساس ژئومورفولوژيک
مقاله عمليات راهسازي
مقاله راه هاي روستايي
مقاله روستاي ارلان
مقاله شمال غرب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مختاري كشكي داوود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
راه روستاي ارلان (از توابع شهرستان مرند در آذربايجان شرقي در شمال غرب ايران)، جاده اي خاکي به طول ۱۰٫۷ کيلومتر است که عمليات تعريض و مرمت آن از سال ۸۵ آغاز شده است. بي توجهي به ملاحظات ژئومورفولوژيک منطقه در اجراي اين عمليات، موجب فعال شدن برخي فرايندهاي ژئومورفولوژيک در برخي از قسمت هاي مسير راه شده است. در اين مقاله، علاوه بر بررسي و تحليل وضعيت ژئومورفولوژيک مسير راه ارلان، سعي شده است تا نقش اين گونه عمليات در تغيير چشم اندازها تحليل شده و بخشي از نتايج تصميم گيري هايي که بدون توجه به مسايل ژئومورفيکي صورت مي گيرد، بررسي و مطالعه گرديد. روش مطالعه در اين پژوهش مبتني بر مشاهدات ميداني بوده، براي تکميل و تفسير اين مشاهدات از نقشه هاي زمين شناسي و توپوگرافي، عکس هاي هوايي و ادبيات موضوع کمک گرفته شده است. بر اساس نتايج اين پژوهش، راه روستايي ارلان در مسير خود از چهار واحد ژئومورفولوژيک مستقل با فرايندهاي خاص عبور مي کند: ۱- مخروط افکنه (سيلاب ها و جريانهاي آواري (Debris flows)؛ ۲- ميوسن قرمز (فرسايش آبکندي و زمين لغزش)؛ ۳- دره طوق مانند (افتان هاي سنگي، زمين لغزش و ريزش) و ۴- فلات مرتفع(روان شدگي و زمين لغزش). وجود پوششي از نهشته هاي آواري و آبرفتي کواترنري بر روي رسوبات ميوسن در سه واحد عمده ژئومورفولوژيک اخير، نقش عمده اي در پايداري دامنه هاي اطراف کوه گچي قلعه سي ايفا مي کند، ولي از بين رفتن اين پوشش ها در اثر مرمت هاي اخير راه ارلان و تظاهر رسوبات مارني ميوسن و استقرار راه بر روي اين رسوبات، موجبات تشديد فعاليت فرايندهاي ژئومورفيک از قبيل حرکات توده اي (زمين لغزش، ريزش، روان گرايي) و فرسايش شياري و آبکندي فراهم نموده است؛ پديده اي که با در نظر گرفتن ملاحظات ژئومورفيکي منطقه امکان کاستن از شدت آن وجود داشت و بي توجهي به تاثيرات بعدي آن مي تواند ما را به همان پارادايمي که از طريق قطع جنگل ها يا فعاليت هاي نابجاي کشاورزي و دامداري دچار شديم، گرفتار کند.