برنامه  آزمايشگاهي

در اين آزمايش دو ديوار بتن مسلح به ابعاد    جهت ارزيابي و مقايسه تغييرات مقاومت بتن خود تراکم و معمولي در يک عضو سازه اي ساخته شده است . براي بررسي توانايي هاي بتن خود تراکم تازه و توانايي عبورآن از منافذ به شرط عدم جداشدگي ، از دو شبکه ميله گرد نمره١٢که فاصله بين ميله گردها در هر شبکه ٢٥سانتي متر مي باشد، استفاده گرديده است . براي ايجاد فاصله مناسب بين دو شبکه و تامين پوشش روي ميله گرد از جداگر استفاده شده است . جزئيات و نحوه ي آرماتورگذاري درشکل (١) آورده شده است .

به منظور ارزيابي تغييرات مقاومت در ارتفاع ديوار، آزمايشهاي فراصوتي ، چکش اشميت و مغزه گيري انجام گرفت و نتايج آنها نيز با هم مقايسه شدند. به منظور مطالعه روند تغييرات سرعت امواج فراصوتي و عدد چکش اشميت در سنين مختلف وتهيه نمودارکاليبره ، آزمونه هاي استاندارد مکعبي به ابعاد ١٠٠ ميلي مترساخته شد. يکسري از آنها در کنار ديوار و شرايط عمل آوري مشابه با آن و سري ديگر در محيط آزمايشگاهي و در شرايط کاملاً اشباع تا سن آزمايش نگهداري شدند. آزمونه ها در سنين ٢٨،١٤،٧،٣و٤٢ روز ابتدا با استفاده از دستگاه pundit٣[٨]با فرکانس ٥٤ کيلوهرتز مورد آزمايش فراصوتي قرارگرفتند و سپس براي تعيين مقاومت فشاري توسط جک هيدروليکي شکسته شدند.

قبل از ريختن بتن درديوار، آزمايش هاي بتن تازه ، شامل آزمايش هاي Slump Flow،V-Funnel، L-box براي بتن خود تراکم وآزمايش Slump براي بتن معمولي انجام گرفت تا از حصول پارامتر هاي کارايي براي بتن هاي مربوطه اطمينان حاصل شود.