مقاله آستيگماتيسم قرنيه در بيماران مبتلا به هتروكرومي فوكس ايريدوسيكليت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در بينا از صفحه ۱۰۰ تا ۱۰۴ منتشر شده است.
نام: آستيگماتيسم قرنيه در بيماران مبتلا به هتروكرومي فوكس ايريدوسيكليت
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرامرزي امير
جناب آقای / سرکار خانم: دوزنده طبرستاني آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: ياسري مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: مقايسه نتايج اورب اسكن (Orbscan II, Bausch & Lomb) دو چشم در بيماران مبتلا به هتروكرومي ايريدوسيكليت فوكس (Fuchs’ Heterochromic Iridocyclitis) يك طرفه.
روش اجرا: اين مطالعه مورد شاهدي intra-subject بر روي بيماران مبتلا به هتروكرومي ايريدوسيكليت فوكس يك طرفه انجام شد. هيچ كدام از بيماران سابقه عمل جراحي چشمي نداشتند. پارامترهاي توپوگرافي قرنيه شامل كراتومتري شبيه سازي شده (Simk)، حداكثر برآمدگي سطح قدامي و خلفي قرنيه و ضخامت مركز قرنيه بين دو چشم مقايسه و با روش هاي آماري مناسب تحليل شد.
نتايج: تعداد ۳۰ بيمار وارد مطالعه شدند، متوسط سن بيماران ۱۸) ۳۳٫۳±۱۰٫۶ تا (۵۸ سال بود. ميانگين كراتومتري شبيه سازي شده در چشم مبتلا به فوكس ۱٫۶۵±۱٫۲۷ و در چشم سالم ۰٫۸۸±۰٫۵۲ ديوپتر بود (P=0.001). محور متوسط آستيگماتيسم در چشم هاي مبتلا به فوكس ۸۸٫۷۵±۳۲ درجه بود. متوسط حداكثر برجستگي سطح قدامي، سطح خلفي و متوسط ضخامت مركز قرنيه در چشم هاي مبتلا به فوكس و گروه شاهد به ترتيب ۱۱٫۷±۷ در مقابل (P=0.37) 10.6±۴٫۹، ۲۷±۱۲٫۱ در مقابل (P=0.128) 23±۸٫۱ و ۵۵۷±۳۵٫۲ در مقابل ۵۳۱±۹۷٫۴ ميكرومتر بود (P=0.12).
نتيجه گيري: آستيگماتيسم قرنيه يافته شايعي در بيماران مبتلا به هتروكرومي فوكس مي باشد و اختلاف آستيگماتيسم قرنيه بين دو چشم مي تواند معيار تشخيص موارد يك طرفه بيماري محسوب شود.