مقاله آسيب شناسي ساختار نظام آموزش عالي در اجراي برنامه هاي پنجساله توسعه بخش آموزش عالي به منظور ارايه راهبردهاي مناسب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۶ در پژوهش در برنامه ريزي درسي (دانش و پژوهش در علوم تربيتي-برنامه ريزي درسي) از صفحه ۱ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: آسيب شناسي ساختار نظام آموزش عالي در اجراي برنامه هاي پنجساله توسعه بخش آموزش عالي به منظور ارايه راهبردهاي مناسب
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ساختار نظام آموزش عالي
مقاله انگاره هاي ساختاري
مقاله ساختار وظيفه اي
مقاله برنامه هاي توسعه آموزش عالي
مقاله موانع ساختاري اجراي برنامه ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اجتهادي مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: داوودي رسول

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اين پژوهش شناسايي آسيب ها و موانع ساختار نظام آموزش عالي در اجراي برنامه هاي توسعه بخش آموزش عالي به منظور ارايه راهبردهاي مناسب است. براي نيل به اين هدف نظر سه گروه از نمونه آماري يعني مديران ارشد دولتي، صاحبنظران مديريت و برنامه ريزي، مديران و كارشناسان اداري جمع آوري گرديد كه دو گروه اخير به روش نمونه گيري هدف دار قضاوتي انتخاب شدند. روش پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و از نظر چگونگي گردآوري داده ها شامل سه نوع تحليل محتوا، توصيفي ـ پيمايشي و توصيفي ـ همبستگي است. داده ها و اطلاعات مورد نياز پژوهش علاوه بر مطالعه متون و پيشينه آن، از طريق تحليل متن مصاحبه هاي مديران ارشد و پرسشنامه محقق ساخته به دست آمد و از طريق شاخص هاي آمار توصيفي و استنباطي تحليل گرديد.
به طور كلي نتايج به دست آمده از پژوهش نشان دادند كه موانع و آسيبهاي اصلي ساختار نظام آموزش عالي در اجراي برنامه هاي توسعه از ساختار وظيفه اي آن ناشي شده اند. اين موانع شامل مواردي چون؛ عدم انطباق ساختار با ويژگيهاي برنامه ها، عدم انطباق ساختار با محيط اجراي برنامه ها و عدم انطباق ساختار با اهداف برنامه ها مي باشند كه برايندي از ساختار وظيفه اي نظام آموزش عالي و محدوديتهاي آن هستند. بدين منظور سه راهبرد فرهنگ مشاركتي، مديريت تركيبي يا نظام مند و ساختار ماتريسي به ترتيب اهميت به عنوان راهبردهاي رفع آسيبها و موانع ساختاري نظام آموزش عالي در اجراي برنامه هاي توسعه معرفي شدند، به طوري كه راهبردهاي سه گانه ضمن همبستگي با همديگر، بر اساس الگوي رگرسيوني نقش بزرگي را در آسيب زدايي ساختار اين نظام بازي مي كنند.