تقسیم بندی مؤلفان نویسندگان بستگی به میزان دقت در نظارت و دادن مجوز دارد. ناشران شخصی نیز، بسته به مسؤولان مؤسسه و اهداف و انگیزه های آنان و روند کارشان مختلفند. در میان آنها خوب و بد و معتبر و غیر معتبر و سودجو و خدمتگزار وجود دارد. با این لحاظ می توان ناشران را به سه دسته تقسیم کرد:

۱- مورد تأیید (مثل دفتر تبلیغات، جامعه  مدرسین، در راه حق، آموزش و پرورش، سپاه، سازمان تبلیغات، حوزه  هنری و….)

۲- منفی (مثل ؟)

۳- مختلف (مثل ؟)

که در دو بخش اخیر، بهتر است در اینجا نامی آورده نشود. ناشرانی که گاهی مواضع مخالف با اسلام و نظام دارند و با دیدگاهای دگر اندیشانه از آزادی سوء استفاده میکنند، یا به دلیل دیدگاه تجاری و سودجویی که دارند، گاهی بیش از محتوا و ارزش و فایده، به «بازار» و «مداخلی» و… میاندیشند، یا حتی مأموریت برای ترویج ابتذال و سست کردن باورها و تقدس زدایی از مقدسات دارند و به عنوان بازوی فرهنگی دشمن عمل میکنند. از این رو همه رقم کتابی چاپ می کنند. اینگونه ناشران را جداجدا و موردی باید مورد بررسی و قضاوت قرار داد. البته چهره و ماهیت اینگونه ناشران نزد آگاهان بصیر، روشن و شناخته شده است!

مؤلفان نویسندگان و مترجمان نیز (در زمینه های مختلف علوم و اندیشه ها) مانند «ناشران»، به سه بخش تقسیم می شوند:

۱- تأیید شده

۲- غیر قابل تأیید

۳- ناشناخته (یا مختلط )

آنچه نویسنده را در هر یک از سه گروه فوق قرار می دهد، مجموعه  سیر افکار و آثار و سوابق زندگی، موضعگیریها و ابراز نظرهای اوست. این وجهه  مثبت یا منفی، گاهی در درازمدت و در پی نوشتههای مختلف به دست میآید، گاهی با یک اثر هم موقعیت ویژهای پیدا میکند.

تعیین و ذکر نام نویسندگان، نه در این مجموعه میگنجد و نه در هدف از تدوین این مباحث؛ بلکه بحثی اجتماعی سیاسی است که باید بگونهای دیگر دنبال شود. این شناخت هم، بیشتر از طریق مطالعه  آثار و سوابق فکری و سیاسی و نقادی اندیشه های نویسندگان و همچنین پرس و جو از صاحبنظران دقیق به دست می آید.