سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

بهارک عبداله زاده کارگر – مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای ، سازمان انرژی اتمی ایران
حسین تاجیک احمدی – مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای ، سازمان انرژی اتمی ایران
امیر موافقی – مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای ، سازمان انرژی اتمی ایران

چکیده:

یکی از راههای پخش مواد پرتو زا و آلودگی محیط حوادثی هستند که در هنگام حمل و نقل رخ می دهند . حمل و نقل غیر صحیحی مواد پرتو زا باعث پرتو گیری انسان و اکوسیستم طبیعی از منابع پرتو زا می گردد . از این رو تدوین و به کارگیری قوانین حمل و نقل مواد هسته ای ضرورت پیدا می کند . سالیانه بین هیجده تابیست میلیون بسته مواد پرتو زا در سراسر جهان جابجا می شوند. بسته بندی محموله های رادیواکتیو باید به گونه ای باشد که در برابر خطرات ناشی از نقل و انتقال در شرایط عادی و سانحه حفاظت شوند و از آلودگی محیط زیست جلوگیری گردد . آژانس بین المللی انرژی اتمی ، مقررات و استاندارد ویژه ای جهت حمل و نقل مواد پرتوزا تهیه و تدوین نموده ، که همه کشورهای عضو در آژانس برای تضمین ایمنی در طی حمل و نقل ، ملزم به رعایت بندهای آن هستند . به منظور حمل مواد پرتوزا ابتدا این مواد بر اساس میزان پرتوزایی در بسته های گوناگونی (آزاد ، صنعتی ، A , B , C) جای می گیرند ، سپس جهت اطمینان از میزان مقاومت بسته ها در برابر سوانح ، آزمایش هایی از قبیل آزمایش دوش آب ، سقوط آزاد ، فشار ، نفوذ ، مکانیکی ، حرارت و غوطه وری صورت می گیرد و پس از آن برچسب گذاری بر پایه استانداردهای بین المللی جابجایی انجام می پذیرد.