مدل هاي ارزش يابي آموزشي

۱. مدل زمينه – درون داد فرايند- محصول (CIPP)

اين مدل ، با استفاده از استعاره ي سيستم ها و چهار پارامتر آن به چهـار نـوع ارزش يـابي اشـاره دارد:

– ارزش يابي زمينه : براي تهيه اطلاعات زمينه اي جهت کسب توانايي و اتخاذ تـصميم در امر برنامه ريزي

– ارزش يابي درون داد: براي تصميمات برنامه اي مانند طرح هاي جاي گزين پروژه

– ارزش يابي فرايند: براي تصميمات مربوط به روش ها و اجرا

ارزش يابي محصول : براي سنجش اثربخشي و تصميم گيري در مورد برگـزاري مجـدد

(سي بيس ،۲۰۰۶: ۳-۶).

۲. مدل ارزش يابي چهار مرحله اي پاتريک

مدل دونالد، ال ، کرک پاتريک ۱ داراي چهار سطح به شرح زير مي باشد:

  • سطح واکنش ۱: احساس آموزش گيرندگان در مورد آموزش چيست ؟
  • سطح يادگيري ۲: به افزايش در دانش يا قابليت منجر مي شود.
  • سطح رفتار۳: وسعت رفتار و قابليت بهبود و اجرا و کاربرد
  • سطح نتايج : تأثير بر کسب و کار يا محيط ناشي از عملکرد آموزش گيرندگان
  • همه ي اين معيارها براي يک ارزش يـابي معنـادار يـادگيري در سـازمان هـا توصـيه شـده انـد و کاربرد آن در سطوح بالاتر پيچيده تر مي گردد (چفمن ، ۲۰۰۶: ۱).

مطابق اين مدل ، ارزش يابي هميشه بايستي با سطح اول شروع شود و اگر زمان و بودجه فراهم باشد، بايد سطح دوم و سپس سه و چهار پي گيري شود. اطلاعات هر سطح ، به عنوان پايـه ي سـطح بعدي ارزش يابي عمل مي کند. بنابراين ، هر سطح پياپي ، يک معيـار دقيـق تـر از اثربخـشي برنامـه ي آموزشي فراهم مي کند؛ اما هم زمان نيازمند تجزيه و تحليل دقيق تر و زمان برتـري اسـت (وينفـري ،  :۲۰۰۵ )