– فعلی که به الف آغاز شده است هرگاه در اولش باء نیت و تأکید یا میم نهی و یا نون نفی در آید ، یائی مابین با، میم ، نون و الف اضافه میکنیم (یا عدر نون اصلی است مانند : بیامد ، میا، نیاورد .

– اگر کلمه ای به الف ( یا و اویاهاء غیر ملفوظ ) ختم شده باشد و بخواهیم آنرا مضاف یا موصوف قرار دهیم (یعنی آخرش را مکسور کنیم ) حرف یاء مکسوری به آخر آن اضافه می کنیم مثل : خدای جهان ، دریای بزرگ، آهوی ختن ، ابروی بار یافت ، خانه   من ، پروانه   زیبا .

تذکر ( ۱ ) – آنچه بصورت همزه در بالای «خانه   » و « پروانه   » گذاشته شده است ، همزه نیست . بلکه همان حرف «ی» است که کوچابت شده و به اینصورت در آمده است .

تذکر ( ۲ ) – اگر و او آخر کلمه بصورت « او » تلفظ شود (واو ممدود) باید در موقع اضافه کردن، حرف «ی» در آخر آن در آورد. مانند مثالهای بالا اما اگر بصورت ( أو » تلفظ شود (واو مُلين) دیگر احتیاجی به حرف «ی » ندارد. مانند: خسرو ایران و جلو اسب

– اگر بخواهیم در آخر کلمه ای که به الف ختم شده باشد، یا و نکره یاوحدت یا نسبت یا خطاب با مصدری بیفزایم، حرف یاء دیگری هم اضافه می کنیم و اگر بالای این حرف «ی» همزهای بگذاری آنرا نباید همزه تصور کنیم بلکه آن هم همان حرف « ی» است که کوچاث شده و بصورت همزد در آمده است مانند : دانایی ( یا دانائی ) که با نادان ستیزد. کتاب زیبایی ( زیبائی ) خریدم . این جانور دریایی ( دریائی ) است . تو در منزل مایی ( مائی ) . دانایی توانایی است (دانائی توانائی | است )

تذکر(۱) – اگر کلمه به واو هم ختم شود قاعده   بالا قابل اجراست مانند : نامجویی ( نامجوئی) و خوشخویی ( خوشخوئی). اما اگر این واو بصورت”او” تلفظ شود یعنی و اوفلین باشد حرف و او را کسره میدهیم و پس از آن اضافه می کنیم مانند: خسروی و پهلوی ) .

تذکر ( ۲) – اگر کلمه به یاء ختم شود آنرا بدل به حرف آواز پذیر می کنیم و پس از آن حرف «ی» اضافه می کنیم مثل «صوفیی و نیی» .

تذکر ( ۳ ) – اگر کلمه به ها و غیر ملفوظ ختم شده باشد در موقع اتصال به یا عیخ مصائبری هـــاء غير ملفوظ تبدیلی به گاف میشود مانند : خانگی و مردانگی . اما موقع اتصال به سایر یاء ها ، الف پا یائی فاصله میآورند مثل : خانه ای (یا خانه یی یا خانه ئی) خریدم . فلان مکه ای ( یا مکه یی یا مکه ئی ) است .

همزه

الف مهموز  یا الف متحرکه اولينبه حساب دیگر دومینن حرف است از حروف الفبا و حروف ابجد و در حساب حمل آن رایک محسوب دارند . این حرف اگردر ابتدای کلمه باشد بردو نوع است : فصلی و وصلی . . الف مهموز فصلی آنست که چون از اول کلمه بردارند لفظ از معنی بگرددیا  بدورن معنی شود . مانند  همزه   ارزیز اندام استاخ انجام این الف را الف اصلی نیز می گویند

الف مهموزاصلی آنست  که افکندن آن تغییری در معنی کلمه ندهد . ما نمد همزه   اشتر، اسپید و افزار که پس از حذف الف مہموز بصورت شعر و سچید و افزار در -در کلماتی که با الف مهموز وصلی اغاز شده باشد، همزه همه جا مفتوح است سر – بشرط آنکه پس از آن دو حرف باشد مثل : ابا، ابر، ابی . و اگر بیش از دو حرف باشد حرکت حرف ما بعد همزه را به همزه میدهند وحرف پس از همزه ساکن می ماند. مثل اشتر ال سپاهی – قواعد املای همزه بقرار زیر است

– در مورد نوشتن کلمه   است بہتر است در همه جا آن را جدا وبا همزه اش نوشت مثل : آگاه است ، شب است ، سبز است ، او در خانه است، گرفته است.