سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

محسن احدنژاد روشتی – عضو هیئت علمی دانشگاه زنجان
Yoshihisa Maruyama –

چکیده:

تالابها به عنوان یکی از منابع آب در خشکیها نقش زیادی در میکرواقلیم و اکوسیستم منطقه از خود بر جای می گذارند. سطح آب این تلابها بسته به شرایط اقلیمی و جغرافیایی مناطق مختلف دائم در حال نوسان بوده و چه بسا در اکثر فصول خشک سال به طور کلی خشک شده و گاها اثرات جبران ناپذیر زیست محیطی و اقتصادی و…. از حود برجای می گذارند. تالاب هامون به عنوان یکی از بزرگترین تالابها در منطقه شرقی کشور از این قاعده مستثتی نبوده و در طول تاریخ حیات خود تغییرات و دگرگونی های بسیار زیادی را شاهد بوده ، برای مثال در بعضی سال ها به طور کامل خشک شده اما مجددا تجدید حیات نموده است . وابستگی تالاب هامون به رودخانه هیرمند ، بادخیر بودن منطقه و اثرات خشکسالیهای اخیر از مهمترین عوامل نوسان آب این تالاب به شمار می روند.
این مقاله در پی آن است که در مقطع زمانی ۱۳۸۷-۱۳۵۵ و با استفاده از تصاویر ماهواره ای LANDSAT وMODISو تجزیه و تحلیل آنها و با به کارگیری شاخص نرمال شده تفاضل آب در طی ماههای مرداد به بررسی و ارزیابی تغییرات فضایی تالاب هامون صابری بپردارد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که در مقطع مورد بررسی سال ۱۳۵۵ دارای بیشترین سطح آب بوده و در سالهای بعدی این هامون نوسانات زیادی را داشته و به تدریج سطح آن کاهش یافته به طوری که در حال حاضر به طور کامل خشک شده است.