سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس سالانه انجمن کامپیوتر ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نیما درخشان – دانشگاه علم و صنعت ایران، مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات
محسن رحمانی – دانشگاه علم و صنعت ایران، مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات
احمد اکبری – دانشگاه علم و صنعت ایران، مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات
احمد آیت اللهی – دانشگاه علم و صنعت ایران، مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات

چکیده:

آزمای ش های شنوایی بهترین نتیجه را در ارزیابی کیفیت گفتار در اختیار می گذارند، با این وجود این کار بسیار وقت گیر، ملال آور و خسته کننده است. در نتیجه وجود یک ابزار مطمئن برای ارزیابی کیفیت سیگنال که بدون نیاز به آزمایش های شنوایی قادر به تعیین کیفیت باشد، دارای اهمیت بسیار زیادی می شود. نویز پهن-باند موسیقی یکی از مه مترین انواع اعوجاج به وجود آمده در نویز زمینه پس از نویززدایی است. در مقاله ی حاضر روشی ارائه می شود که بدون دسترسی به سیگنال مرجع قادر به تشخیص نویز موسیقی در سیگنال صوتی خواهد بود. در این مقاله همچنین معیاری معرفی می شود که می تواند ارزیابی قابل اعتمادی از میزان نویز موسیقی موجود در نویز باقی مانده ارائه دهد. روش پیشنهادی به علت عدم استفاده از سیگنال مرجع برای ارزیابی در دست هی روش های نامتداخل قرار می گیرد. کارایی این روش نیز در آزمایش های شنوایی برای نویز سفید مورد تأیید قرار گرفته است و می تواند مرجع مناسبی برای ارزیابی کیفیت نویز زمینه پس از نویززدایی باشد.