سال انتشار: ۱۳۷۵

محل انتشار: چهارمین کنفرانس دینامیک شاره ها

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

علیرضا محب الحجه – موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران
مجید آزادی – مرکز تحقیقات هواشناسی کاربردی، سازمان هواشناسی کشور
فرهنگ احمدی گیوی – موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

چکیده:

یکی از مشکلات دیرینه درپیش بینی عددی وضع هوا با استفاده از معادله های بسیط مسئله حالت اولیه است. وجود عدم توازنهای دینامیکی در دادهای اولیه، باعث تحریک امواج گرانی- لختی در مدل می شود. از انجا که فرایند تنظیم زمینگرد درمدل به درستی شبیه سازی نمی شود، دامنه امواج گرانی – لختی به طور غیر واقعی بیش از انچه که در جو وجود دارد رشد کرده و در نهایت سبب عدمهمخوانی مطلوب نتایج پیش بینی عددی با واقعی می شود. برای متوازن کردن میدانهای جرم و باد در داده های اولیه به طوری که پیش بینی حاصل از مدل عددی دارای کمترین نوفه و بیشترین دقت درمقیاسهای حرکت مورد نظر در مدل باشد، باید آغازگری انجام گیرد.
در این مقاله پس از اشاره ای کوتاه به روشهای مختلف آغازگری، ضمنی با مدهای بهنجار (INMI) به شیوه تمپرتون (۱۹۸۸) فرمولبندی می شود. سپس نتایج به کار بستن این فرمولبندی در یک مدل عملیاتی بسیط فشار ورد برای پیش بینی ارتفاع ژئوپتانسیلی تراز ۵۰۰ هکتوپاسکال ارائه می شود. نتایج نشان میدهد که این روش در حذف نوسانات گرانی لختی بسیار موفق است . مدل عملیاتی به کار رفته دارای ۱۹ ضربدر ۲۹ نقطه ای شبکه ای در افق و گام شبکه ای ۳۰۰ کیلومتر اختیار شده است .