سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی آلودگی های محیط زیست و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۱
نویسنده(ها):
بختیار مرادی – اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان کردستان، دانشجوی دوره دکتری زراعت دانشگاه ازاد اسلامی واحد سنندج
سامان بهرامی کمانگر – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان
مسعود ذوالفقاری – دانشجوی دوره دکتری زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج

چکیده:
به منظور جلوگیری از آلودگی محیط زیست و عدم کاربرد سموم شیمیایی در کنترل علف های هرز، آفات و بیماریهای گیاهی مزارع توت فرنگی استان کردستان و همچنین بررسی اثرات روش افتابدهی خاک در کنترل و مدیریت آفات و سازگاری آن با آب و هوای منطقه، ازمایشی در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با چهار تیمار، یک لایه پلی اتیلن شفاف با ضخامت ۵۰ میکرون، دولایه پلی اتیلن شفاف، یک لایه پلی اتیلن شفاف + کود گاوی به میزان ۴۰ تن در هکتار و شاهد (بدون پلی ایتلن شفاف و بدون کود) در چهار تکرار در مزارع آزمایشی ایستگاهگریزه مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کردستان طی دو سال متوالی اجرا گردید. مساحت مزرعه حدود ۴۰۰ متر مربع، اندازه کرتها ۳*۳ متر مربع، فاصله بین کرتها و تکرارها از همدیگر ۲ متر در نظر گرفته شد. افتابدهی در گرمترین روزهای سال (مردادماه) بمدت ۴ هفته ادامه داشت. درجه حرارت های سطح و عمق های ۵ و ۱۰ سانتیمتری خاک دو بار در هفته ثبت و یادداشت برداری شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد بیشترین میانگین حرارت سطح خاک ۶۰/۷۶، ۶۳/۰۶، ۵۶/۹، ۵۶/۵۹ درجه سانیتگراد، عمق ۵ سانتیمتری خاک ۵۴/۶۸، ۵۶/۱۸، ۵۴/۱۶ و ۴۴/۹۳ درجه سانتیگراد، ۱۰ سانتیمتری خاک ۲۳/۵۹، ۶۵/۴۹، ۴۸/۵۱ و ۳۹/۲۵ درجه سانتیگراد بترتیب در تیمارهای یک لایه پلی اتیلن، دولایه پلی اتیلن، یک لایه پلی اتیلن + کود گاوی و شاهد مشاهدهگردید. نتایج دادههای مربوط به جمعیت علفهای هرز نیز نشان داد که استفاده از این روش در مزارع توت فرنگی استان، علفهای هرز مانند پیجک (arvensis Convolvulus) در سطح یک درصد و علف های هرز مرغ (Cynodon dactylon)، دم روباهی (Setaria spp)، خرفه (Portulaca oleracea) و علف انگشتی (Digitaria sanguinalis) در سطح پنج درصد نسبت به شاهد کنترل نماید. همچنین در نتیجه بکارگیری روش آفتابدهی خاک جمعیت قارچ Fusarium solani و جمعیت کل قارچهای خاکزی بیماریزا در تمام تیمارها نسبت به شاهد در سطح یک درصد معنی دار شدند. گونه های مختلف نماتد از جمله Tylenchus spp و Paratylenchus spp نیز بمیزان صددرصد کاهش جمعیت نشان دادند و به میزان زیادی جمعیت گونه های Amplimerlinus, Mesocriconema و Heliocoptylenchus را کنترل نمود. با عنایت به نتایج حاصل از این تحقیق و پژوهش های پیشین و مشاهده اثرات مناسب و سالم روز افتابدهی در محیط زیست و برابری نتایج اثرات آن با کاربرد سموم خطراتی همچون متیل بروماید و کلروبیکربن، این روش می تواند در برنامه های مدیریت تلفیقی آفات قرار گیرد.