مقاله آلودگي انگلي بچه ماهي تاس ماهي ايراني (Acipenser persicus) حاصل از تکثير مصنوعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در علوم زيستي از صفحه ۴۳ تا ۵۱ منتشر شده است.
نام: آلودگي انگلي بچه ماهي تاس ماهي ايراني (Acipenser persicus) حاصل از تکثير مصنوعي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ماهي تاس ماهي ايراني (Acipenser persicus)؛ انگل
مقاله مرکز سد سنگر
مقاله مرکز سياهکل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رستم زاد هانيه
جناب آقای / سرکار خانم: كيوان امين
جناب آقای / سرکار خانم: خارا حسين
جناب آقای / سرکار خانم: شناورماسوله عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: معصوم زاده مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: جليل پور جليل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مطالعه حاضر فون انگلي بچه ماهي تاس ماهي ايراني (Acipenser persicus) در فصل تکثير مصنوعي سال ۱۳۸۲ در دو مرکز تکثير و پرورش ماهيان خاوياري شهيد بهشتي (سدسنگر) و دکتر يوسف پور (سياهکل)، مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. جهت اين منظور از هر مرکز سه استخر پرورش بچه ماهيان خاوياري انتخاب شدند. سپس در طي دو زمان ميان دوره و پايان دوره از هر استخر تعداد ۳۰ قطعه بچه ماهي صيد و مورد بررسي آزمايشگاهي قرار گرفتند (در کل دوره ۳۶۰ قطعه بچه ماهي تاس ماهي ايراني بررسي شدند). جهت انجام مطالعات انگل شناسي اندامهاي مختلف بچه ماهيان مثل چشم، آبشش و پوست مورد بررسي قرار گرفتند. بر طبق مطالعات انجام گرفته، دو انگل Diplostomum spathaceum و Trichodina sp شناسايي شدند. با توجه به آزمايشات انجام شده، درصد شيوع انگل D.spataceum در مرکز شهيدبهشتي ۳۳/۳ درصد و در مرکز دکتر يوسف پور ۵۵/۵ درصد و دامنه تعداد انگل مذکور به ترتيب برابر ۲-۱ عدد و ۱۲-۱ عدد بود. درصد شيوع انگل Trichodina sp نيز در مراکز فوق به ترتيب برابر ۱۱/۶ درصد و ۲۲/۵۷ درصد و دامنه تعداد آن به ترتيب ۳۰۰-۳ عدد و ۲۶۳-۱ عدد گزارش شد. در ضمن بر اساس آزمون آماري واريانس يک طرفه (ANOVA) دو مرکز از لحاظ آلودگي به انگل Trichodina sp اختلاف معني دار داشتند در حاليکه براي انگل D. spathaceum اختلاف معني داري مشاهده نشد.