سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سمیه سعادت – دانشجوی دوره کارشناسی ارشد رشته مهندسی مواد، گرایش شناسایی و انتخاب م
سعید ملک سعیدی – دانشجوی دکترای بخش مهندسی مواد، دانشگاه شیراز
محمدحسین پایدار – استادیار بخش مهندسی مواد، دانشگاه شیراز.
حافظ احمدی – کارشناس ارشد رشته مهندسی مواد، دانشگاه شیراز

چکیده:

در بسیاری از روش های تر تولید سرامیک ها، تهیه دوغاب هایی با درصد فاز جامد بالا و سیالیت مناسب یکی از عوامل کلیدی در دستیابی به قطعات مرغوب می باشد. در این تحقیق به کمک انجام آزمایشات ترسیبی و اندازه گیری ویسکوزیته، از بین ۶ نوع پراکنده ساز مختلف، در ۳ Ph مختلف ذاتی، اسیدی و بازی و پایدارسازی الکتروستاتیک، بهترین پراکنده ساز و درصد مناسب آن در بهترین شرایط برای پایداری دوغاب نانو کامپوزیتی آلومینا – کاربید سیلیسیوم تعیین گردید. اهمیت این تحقیق از آنجا روشن می گردد که اندازه کلیه اجزای پودری موجود در این دوغاب ها نانومتری بوده و سطح ویژه زیاد این پودرها و اگلومراسیون شدید آنها در اثر نیروهای واندروالسی، سبب افزایش ویسکوزیته و جلوگیری از رسیدن به درصد های بالای فاز جامد می گردد. با توجه به نتایج به دست آمده از آزمایشات ترسیبی و ویسکوزیته، پراکنده ساز Produkt KX9009 به عنوان پراکنده ساز بهینه انتخاب شد. سرانجام با استفاده از یک درصد وزنی از این پراکنده ساز و انتخاب بهینه فرایند آسیاب کاری چند مرحله ای، دوغاب های نانو کامپوزیت آلومینا – کاربید سیلیسیوم با ۳۵% حجمی فاز جامد با سیالیت مناسب تهیه گردید.