سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

ایرج بیات – عضو هیئت علمی بازنشسته سازمان انرژی اتمی ایران و عضو هیئت علمی دانشکده علوم و فنون دریایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
سیدحسین امیدیانی – عضو هیئت علمی دانشکده علوم قرانی تهران و عضو پیوسته انجمن فیزیک ایران
افتخار شیروانی – فوق لیسانس آلودگی و حفاظت محیط زیست دریا و عضو ه یئت علمی دانشکده علوم و فنون دریایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شمال تهران
سمیه سادات امیدیانی – دانشجوی ترم آخر فوق لیسانس زمین شناسی (شاخه آب شناسی) واحد مرکز تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران

چکیده:

تأسیسات بازیابی سوختهای مصرف شده و نیروگاه های اتمی امروزه نقش بسیار مهمی را از نظر توازن انرزی در جهان بازی می کند. سوختهای فسیلی نمی تواند در آینده پاسخگوی انرژی مورد نیاز جامع جهانی، که به طور گسترده ای در احل افزایش است باشد. از این رو باید از سایر منابع انرژی بخصوص از نیروگاههای اتمی یا گداخت هسته و مراکز تهیه و تولید پلوتونیوم استفاده شود. پسماندهای مواد رادیواکتیو بخش عمده ای از محصول اجتناب ناپذیر تولید انرژی الکتریکی حاصل از شکافت هسته در راکتورهای تحقیقاتی و نیروگاههای اتمی است. پسماندهای مواد رادیواکتیو در تأسیسات هسته ای بصورت مایع، جامد گازی تولید می شوند. این پسمانها آلوده به مواد رادیواکتیو بوده و بیشترین اکتیویته آن در روند بازیابی سوختهای مصرف شده حاصل می شود. با توجه به سمیت شدید رادیوبیولوژیکی و شیمیایی رادیو نوکلوئیدهای موجود در پسمانها، آمایش و جامد سازی به منظور جلوگیری از پخش و مهاجرت این گونه عناصر مسئله زا (سمی و پرتوزا) به محیط زیست جلوگیری به عمل آید. چنانچه این سمانها بدون آمایش به محیط زیست رها شوند آلودگی اتمسفر، آبهای سطحی، آبهای زیرزمینی، رودخانه ها و دریاچه ها و دریاها را سبب می شوند و می توانند از طریق چرخه مواد غذایی در بدن انسان ذخیره شده و ضایعات جبران ناپذیری را برای انسان به وجود آورند در این مقاله درمورد آمایش، تثبیت و دفع پسمانهای رادیواکتیو بحث و تبادل نظر خواهد شد.