سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: همایش ملی مدیریت اراضی – فرسایش خاک و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

جلیل سرهنگ زاده – عضو هیات علمی دانشکده منابع طبیعی – دانشگاه یزد

چکیده:

منطقه حفاظت شده ارسباران، منطقه ای کوهستانی و مرتفع است . این منطقهدارای شکلهای متنوعی از ارتفاعات، دره های عمیق، دامنه های بلند و پر شیب، اراضی جنگلی و مراتع علفزاری کوهستانی است. علاوه بر سیمای طبییع منطه، قسمتهایی از آن تحت تاثیر فعالیتهای دامداری وکشاورزی، طبیعت دگرگون یافته داشته و در نتیجه جنگلها ومراتع تنک،اراضی مزروعی و روستا، بخشهای تغییر شکل یافته منطقه را تشکیل می دهند.پوشش گیاهی نسبت به کمربندهای ارتفاعی و میزان بارندگی سیمای متفاوتی پیدا می کند و تنوع گونه های گیاهی زیاد بوده و حدود ۷۷۵ گونه گیاهی در منطقه شناسایی شده است. ای منطقه از نظر تنوع گونه های حیات وحش به ویژه در ارتباط با گونه های معرف قفقاز و کوههای پوشیده از جنگلها و درختزارهای اروپا بسیار غنی است. غنای طبیعی این منطقه از نظر حیات وحش آن رابه زیستگاه با ارزشی در میان شبکه مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست تبدیل کرده است.
تبدیل اراضی جنگلی به زمینهای زراعی، قطع درختان جهت مصارف سوخت، دامداری متحرک و تخلف در شکار از فعالیتهای تخریبی منطقه به شمار میرود.
در فرایند امایش سرزمین منطقهف منابع اکولوژیکی شناسایی شدند سپس تجزیهتحلیل و جمع بندی گردیدند و در نتیجه آن ۳۶۵ اکوسیستم خرد مشخص گردید. سپس از نظر توان اکولوژیکی برای استفاده های کشت وکار، جنگلداری ،مرتعداری، توریسم گسترده و حفاظت ارزیابی شدند و با تلفیقتوان اکولوژیکی و نیاز اقتصادی – اجتماعی سرزمین منطقه آمایشگردید. در نتیجه از کل مساحت منطقه (۷۸۵۶۰ هکتار) ۳/۸۴ درصد به زراعت آبی، ۰/۴۱ درصد به زراعت دیم، ۶/۳۷ درصد به مرتعداری ، ۱۵/۳۰ درصد به جنگل اجتمالی ، ۵/۳۵ درصد به جنگل حمایتی، ۳/۳۷ درصد به توریسم گسترده و ۶۵/۳۶ درصد به حفاظت تعلق دارد.