سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین کنفرانس منطقه ای مدیریت ترافیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ماهرخ بریری – کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
سیده رویا بارسلطان – کارشناس ارشد جامعه شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

چکیده:

با توجه به اینکه آموزش فرهنگ ترافیک شامل کلیه استفاده کنندگان راه می باشد، ضرورت این مهم برای کودکان به دلیل ارتقاء فرهنگ ترافیک در بزرگسالی امری اجتناب ناپذیر است و آموزش های بنیادی و اساسی را در کلیه زمینه ها از خانه تا مدرسه (از کودکستان تا دانشگاه ) را می طلبد. هم چنین شناخت رفتار کودک در ترافیک از اهمیت به سزایی برخوردار است . چراکه با برنامه ریزی آموزشی در بدو امر باید این رفتارها شناخته شود تا بتوان آموزش های لازم را برای اصلاح و بهبود رفتارها و نهادینه کردن آنها تدارک دید. هدف از این مقاله افزایش ارتقاء ایمنی کودکان در ترافیک و تشویق آنان به واکنش های مناسب ترافیکی است، زیرا فکر آنها محدود است و نمی توانند هنگام عبور از خیابان، همزمان به چند چیز فکر کنند و هم چنین آنها توانایی تشخیص جهت صداهای متعدد، تمر کز در واقع ا ضطراری، تشخیص سرعت و فاصله وسایل نقلیه، قدرت تصمیم گیری، حس آسیب پذیری و… را ندارند. بررسی آمار کشته های ناشی از تصادفات بر اساس سن نشان می دهد که گروه سنی زیر ١٠ سال دارای بالاترین درصد فو تی های ناشی از تصادفات می باشند و با توجه به اینکه کودکان زیر ٣ سال کمتر به عنوان عابر در خیایانها تردد می نمایند، گروه سنی زیر ١٠ سال ٢٢ درصد تلفات عابرین را تشکیل می دهد که نشان دهنده تعداد بسیار زیاد تلفات کودکان در سنین ٤ الی ٩ ساله است که نتایج این آمار بسیار نگران کننده است.
این تحقیق با استفاده از نظریات روانشناسی( یادگیری اجتماعی و رشد اخلاقی ) و نظریات جامعه شناسی (کنترل اجتماعی، اجتماعی شدن و توافق ) به این مهم دست یافت