سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین کنگره بین المللی بهداشت، درمان و مدیریت بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

هادی جلالی – سازمان بسیج جامعه پزشکی خراسان
محمدعلی قویدل – سازمان بسیج جامعه پزشکی خراسان
مرضیه فتوتی – سازمان بسیج جامعه پزشکی خراسان
معصومه دانش عسکری – سازمان بسیج جامعه پزشکی خراسان

چکیده:

گروه های امداد پزشکی اضطراری گروهی منتخب از پزشکان و پشتیبانی گروه هستند کـه در حـوادث غیرمترقبـه بـه درمان مصدومین به صورت اضطراری می پردازند . این گروهها می تواند با امکانات و تجهیزات کافی برای مدت ۷۲ ساعت در محل حادثه به صورت خودکفا استقرار داشته باشند تا مرکز پزشکی ثابت یا سـیاری در محـل دایـر شـود . گروههـای امـداد پزشـکی اضطراری معالجات اولیه را انجام می دهند یا برای تقویت نیروهای بهداشتی درمانی محلی طراحی شده اند . در واقع این گروه هـا نیروی واکنش سریع هستند که معالجات محلی را تکمیل می کند تا سایر نیروهای درمانی در محل تجهیز و اسـتقرار یابنـد یـا اینکه کلاً مشکل مرتفع گردد . هر واحد توسعه یافته گروه های امداد پزشکی اضطراری تقریباً متشکل از ۳۰ ـ ۳۵ نفر هستند . این تعداد می تواند با توجه به شیف تهای کاری ( سه نوبته ) در حوادث غیرمترقبه افزایش یابند . گروه هـای امـداد پزشـکی اضـطراری قبل حوادث شکل گرفته اند و تعداد کافی از پرسنل در زمان اعزام به محل حادثه در دسترس می باشند . یک گـروه هـای امـداد پزشکی اضطراری سازمان یافته و آماده بر اساس سطح آمادگی به ۴ گروه طبقه بندی شده اند . سطح :۱ گروههایی کـه ظـرف ۸ ساعت از وقوع حادثه در محل استقرار می یابند و قادر هستند به مـدت ۷۲ سـاعت خودکفـا باشـند و بـا تجهیـزات و امکانـات استاندارد و با تعداد ۳۰ ـ ۳۵ نفر در هر روز تا ۲۵۰ نفر بیمار را در روز درمان نمایند . سطح :۲ گروههایی هستند کـ ه تجهیـزات و امکانات به حدی نیست که خودکفا باشند اما قادر هستند که گسترش پیدا کنند و به جای یک گروه سطح ۱ که محل را ترک کرده است در محل حادثه حضور یابد . سطح :۳ گروه هایی هـستند کـه توانـای ی شـان در حـد پاسـخگویی بـه نیازهـای محلـی است . سطح :۴ گروههایی هستند که اسامی شان لیست شده است و به صورت یک توافقنامه در حوادث غیرمترقبه بـه کـارگیری می شوند . بحث : برای اینکه گروه های امداد پزشکی اضطراری آمادگی لازم را پیدا کنند ، اعضای هر گروه بایستی توانایی ذیـل را کسب نماید۱٫ ایمنی فردی و گروهی ۲٫ ایمنی هوایی ۳٫ نصب و نگهداری تجهیزات ۴٫ ارتباطات ۵٫ فرمانـدهی حادثـه۶٫ آگاهی از خطرات احتمالی ۷٫عملیات درمانی در میدان حادثه روشهای آموزش شامل : ۱٫ تمرین کلاسی شفاهی ۲٫آمـوزش OnLineاز شبکه اینترنت۳٫ تمرینات میدانی۴٫دستور العمل حـوادث غیـر مترقبـه ۵٫ کنفـرانس هـا و سـمینارها۶٫آمـوزش کلاسی عملی بخش های آموزشی همیشه در فضایی آموزشی غیررسمی و کامل برگزار می شود . آموزش با شرکت فعال اعـضای گروه در بحث ها بوده و آموزشیاران با مهارت ویژه در این امر دخالت دارند . ایـن بخـشها ترکیبـی ازسخنرانیها ،توسـط وسـائل کمک آموزشی ( با نرم افزار ,…)VHS,DVD,Power Point می باشد . که در اصل مقاله به طور کامل بدان پرداخته شده است .