سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین همایش آموزش معماری

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

حمیدرضا شایان – عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی جندی شاپور

چکیده:

مهارت را می توان توانایی انجام درست یک کار تعریف کرد. این توانایی در اثر تمرین و تکرار به دست آمده و علاوه بر تاثیر پذیری از استعداد فردی، زاییده ی تجربه است همچنین فرد را قادر می سازد تا از ترفندهای ویژه ای نیز جهت انجام خلاقانه ی کار بهره برد. در حوزه ی آموزش معماری منظور از آموزه های مهارتی، آن دسته از توانایی هایی است که دانشجوی معماری، جهت خلق و ارائه ی ایده ی طراحی باید بر آن ها مسلط باشد که عبارتند از : مهارت تجسم فضا از طریق ثبت اجزای آن ( نقطه ، خط ، سطح و حجم) به صورت دو بعدی روی کاغذ یا سه بعدی به وسیله ی ابزار حجم سازی، تمرین درک مفاهیم پایه ی معماری از طریق ترسیم و ساخت ماکت، و آشنایی با کاربرد تکنیک های ارائه ی ترسیمات معمارانه، که موجب می شوند معمار مجهز به ابزار جدید تفکر ، یعنی تفکر ترسیمی ( بصری یا گرافیکی) گردد. دراین مقاله با فرض آنکه آموزه های مهارتی ترسیم می توانند به تنهایی بر افزایش توانایی طراحی فراگیران تاثیر مثبت داشته باشند تلاش می شود مجموعه ای از راهبردهای مهارتی در درس بیان معماری ۲ ، با هدف هدایت دانشجو برای طراحی معماری، در کلیتی منسجم معرفی شوند. همچنین با استفاده از روش تحقیق مورد پژوهی، حاصل این تمرین ها پس از گذشت یک نیم سال تحصیلی در چهارچوب یک تمرین طراحی در گروهی از دانشجویان معماری ارزیابی شده و نتایج آن، به منظور بررسی تاثیر این مهارتها برافزایش توانایی طراحی دانشجویان ، استخراج و تحلیل می گردد هدف از این آزمون آن است که مشخص می شود کدام یک از برنامه های تمرینی آموزه های مهارتی در فرایند طراحی فراگیران اثربخشی بیشتری داشته اس تا به این وسیله تمرین های دروی مهارتی براساس رویکرد طراحی محور مورد بازنگری قرار گیرند