سال انتشار: ۱۳۷۶

محل انتشار: دومین سمینار زمین لغزه و کاهش خسارتهای آن

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

امین عباسی – کارشناس ارشد ژئوفیزیک (دانشگاه تهران)

چکیده:

آسیب پذیری شریانهای حیاتی در اثر پدیده های طبیعی با توجه به پراکندگی وسیع آنها در شرایط محیطی متنوع در سطح نسبتا بالایی قرار دارد.
نتایج برخیتحقیقات نشان داده است که پس از گسلش ، زمین لغزشها رتبه دوم و یا سوم را در بین عوامل تهدید کننده خطوط لوله مدفون دارا میباشد.
بر خلاف حالت روانگرایی، لغزشهای اغلب در شرایط استاتیکی رخ می دهند و عملکرد زمین لرزه چاشنی اضافی است . به همین دلیل بررسی نقش زمین لرزه به عنوان عامل اصلی لغزش مشکل میباشد.
از میان سه روش عمده ای که برای آنالیز خطر ناپایداری دامنه ناشی از زمین لغزه توسعه داده شده اند، (کورلیشن آماری، شبه استاتیک و نیومارک) ، روش نیومارک نتایج معقول تری بدست می دهد.
بدلیل نبود داده های کافی و بررسیهای محلی کم روی لغزشهای رخ داده، کاربرد روش کورلیشن آماری امکان پذیر نموده و نتایج آنالیز نیومارک متاسفالنه تا زمان تهیه اینمقاله آماده نشده است.
با بازدید صحرایی نقاط با پتانسیل لغزش روی حدود ۲۱۰ کیلومتر خطوط لوله انتقال گاز مدفون منطقه با قطرهای متفاوت (۶تا ۵۶) شناسایی ، پارامترهای قابل اندازه گیری روی زمین برداشت و با داده های آزمایشگاهی در مورد خواص مکانیکی دامنه ها تلفیق گردید تا با استفاده از برنامه کامپیوتری شتاب بحرانی با حداقل ضریب اطمینان پایداری بدست آمد.
خطوط لوله انتقال گاز منطقه با استفاده از تئوری شبکه (طالب آقا ، ۱۹۷۷) مدل گردید. سپس با استفاده از مدل لرزع خیزی یکنواخت با جهت عمومی شناخته شده گسلها (درکیورقیان و انگ، ۱۹۷۷) و به روش فاصله تاثیر زمین لرزه بر عنصر سازه با تصمیم ایده ساختگاه نقطه ای به ساختگاه گستره (مقتدری زاده و همکاران، ۱۹۸۱) و به کمک مدل جابجایی عرضی پایدار زمین (اوروک و نوردبرگ ، ۱۹۹۲) ، احتمال رخداد شکست سیستم انتقال گاز منطقه در اثر لغزش (ناشی از زمین لرزه) برآورد گردید.
نتایج این بررسی نشان داده است که رخداد شتاب g0/2 تا g 0/25 برای پایداری دامنه های در برگیرنده خطو لوله انتقال گاز منطقه (شریان حیاتی) تهدید کننده است.