سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: دومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

امیر مهدوی –
محسن نصیریان –

چکیده:

توسعه فرآیندهای تکنولوژیکی در استفاده از ترکیبات الی موجب خطرات فزاینده ای برای محیط زیست شده که همواره نگرانی مجامع را به خود جلب کرده است. مطالعه موجود نگرشی است بر حضور پراکندگی مواد آلی در یکی از منابع اصلی تامین آب کشاورزی، صنعتی و آشامیدنی زاینده رود که در قسمت وسیعی از نواحی مرکزی کشور جریان دارد و حیات مناطق شهری و روستایی این ناحیه از آن متاثر می باشد. در این مطالعه تعداد ۱۰ نمونه آب به فواصل زمانی و مکانی مختلف از زاینده رود در چهار فصل برداشت و از نظر غلظت و نوع مواد آلی بعد از عمل استخراج توسط حلال دی کلرومتان مورد آنالیز دستگاهی توسط دستگاههای GC-PONA ، GC-MASS، FT-IR قرار گرفت. همچنین BOD و COD جهت مقدار مواد آلی موجود در زاینده رود انجام پذیرفت. نتایج حاصل از بررسی ها نشان میدهد که در فصل تابستان غلظت مواد آلی در نمونه های برداشتی افزایش محسوسی نسبت به سایر فصول دارد. همچنین غلظت مواد آلی در ایستگاههای نزدیک به تالاب گاوخونی و ایستگاه تالاب گاوخوبی چشمگیر تر است. شاخص ترن مواد آلی شناسایی شده را می توان کلروبنزن، سیکلوپنتادی ان، سیکلوپنتن، تری سیکلوهپتان ، ۲ و ۶ دی کلروپیریدین، هگزین بنزن، زایلن و اتیلن بنزن نام برد، که این ترکیبات منشاهای مختلفی داشته که باعث آلودگی شدید این شاهرگ حیاتی مرکز ایران می شوند.