سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محسن رئیسی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه مازندران
کریم سلیمانی – دانشیار گروه آبخیزداری دانشگاه مازندران
محمدرضا قنبرپور – استادیار گروه آبخیزداری دانشگاه مازندران
مسعود سمیعی – کارشناس ارشد پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری کشور

چکیده:

خشکسالی مستمر وچند ساله اخیر خسارتهای جبران ناپذیری به منابع ابی، باغات و پوشش گیاهی استان فارس وارد نموده و ابعاد گسترده ای به خود گرفته است.
خشکی و خشکسالی نتیجه اثرات متقابل ویژه بین محیط زیست طبیعی و اجتماعی است. خشکسالی هیدرولوژیک را به دوره ای که جیان رودخانه ها به کمتر از مقدار طبیعی رسیده و روان آب یا ذخیره منابع آبی به شدت کاهش یافته تغییر می نمایند که علت همه این موارد، بارندگ کمتر از حد طبیعی، تبخیر بیش از حد و یا کاهش تجمع برق می باشد. تحلیل منحنی های فراوانی جریان های کمینه روشی برای براورد خشکسالی هیدرولوژیک می باشد و از مهمترین روشهای براورد دبی های کمینه در مناطق فاقد آمار انالیز منطقه ای می باشد. در این تحقیق ایستگاه های هیدرومتری مناسب بمنظور تحلیل جریانهای کمینه انتخاب شدند. سپس محاسبه سریهای جریان کمینه سالانه با تداومهای ۱۰ و ۳۰ روزه صورت گرفت. با انجام تحلیل فراوانی و مقایسه با توزیع های مختلف، توزیع لوگ پیرسون سه، مناسبترین توزیع برای منطقه شناخته شده. با تعیین پارامترهای فیزیوگرافی، اقلیمی و سایر پارامترهای مورد نیاز برای حوزه های منتخب از روش تجزیه و تحلیل عاملی مهمترین عوامل موثر برجریانهای کمینه، بارش متوسط سالیانه، مساحت، تراکم زهکشی و درصد اراضی با پوشش گیاهی فقیر تشخیص داده شدند. جهت تعیین مناطق همگن از روش آنالیزخوشه ای استفاده گردید که دو منطقه همگن بدست آمد و در نهایت با انجام تحلیل منطقه ای بر روی مناطق همگن و کل منطقه و استفاده از مدلهای رگرسیون چند متغیره، جریان کمینه با دوره بازگشتهای مختلف در مناطق همگن برآورد گردید و نتایج نشان داد که مدلهای ارائه شده در مناطق همگن از دقت بیشتر و خطای استاندارد کمتری نسبت به کل منطقه برخوردار می باشند.