سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۸۳

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

بهزاد وثوقی – استادیار دانشکده مهندسی ژئودزی و ژئوماتیک،دانشگاه صنعتی خواجه نصیرا
جعفر قراخانی – کارشناس ارشد مهندسی ژئودزی و ژئوماتیک (گرایش: ژئودزی)

چکیده:

تعیین تغییر شکل جسم یکی از زمینه های فعالیت در مهندسی ژئودزی است . سازه های مهندسی همواره در معرض تغییر شکل قراردارند، بنابراین تعیین تغییر شکل نقش مهمی را در تعیین اندازه و جهت حرکت به منظور ارزیابی سلامت سازه مورد نظر ایفا میکند.همچنین در هر قسمت از زمین که نیاز به اطلاعات هندسی ازروند تغییر شکل پوسته زمین باشد از مشاهدات دوره ای در شبکه های آشکار سازی تغییر شکل استفاده می شود . بطور معمول میزان جابجایی نقاط جسم در دیتوم شبکه که با استفاده از نقاط مبنای شبکه تعریف میگردد مورد نظر است ولی در عمل نقاط مبنای شبکه درفاص له زمانی بین اپک های متوالی می توانند جا بجا شوند .اثبات پایداری نقاط مبنا یکی از مسائل اساسی در آنالیز تغییر شکل است که عدم توجه به آن می تواند نتایج آنالیز را غیر قابل اعتماد سازد.