مقاله آيا بيماران در بخش اورژانس از بروز خطاي پزشکي نگرانند؟ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علمي سازمان نظام پزشکي جمهوري اسلامي ايران از صفحه ۴۳۱ تا ۴۳۶ منتشر شده است.
نام: آيا بيماران در بخش اورژانس از بروز خطاي پزشکي نگرانند؟
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بخش اورژانس
مقاله خطاي پزشکي
مقاله نگراني بيمار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كيان مهر ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: مفيدي ماني
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي بيگي مرضيه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: اخيرا مساله خطاي پزشکي يکي از دغدغه هاي سيستم پزشکي و همچنين بيماران شده است. در بخش اورژانس، با توجه به کثرت بيماران و غيرمنتظره بودن اکثر بيماري ها شناسايي نگراني هاي بيماران در طول اقامت در اين بخش و کوشش در جهت رفع آن مي تواند در افزايش ميزان امنيت بيماران از احتمال بروز خطاهاي پزشکي و ارتقا ميزان رضايتمندي بيماران موثر باشد. اين مطالعه با هدف بررسي ميزان وقوع نگراني بيماران اورژانس، ارتباط آن با خصوصيات بيماران و ميزان رضايتمندي آنها از خدمات ارايه شده انجام گرفت.
روش كار: اين مطالعه توصيفي مقطعي در آبان ١٣۸۷ در تهران انجام شد. پرسشنامه اي جهت بررسي فراواني وقوع نگراني بيماران از بروز خطاهاي پزشکي و نيز ميزان رضايتمندي ايشان با استفاده از مقياس Likert تهيه گرديد. کليه بيماران بزرگسالي که در طي يک هفته به اورژانس بيمارستان رسول اکرم (ص) مراجعه داشتنه و دچار کاهش سطح هوشياري يا مسموميت نبودند وارد مطالعه شدند. ٧ روز بعد طي تماس تلفني از آنها پرسشنامه ها تکميل گرديد. آناليز اطلاعات با استفاده از c2 و t Test در نرم افزار SPSS 14 انجام شد.
يافته ها: از مجموع ۶٣۸ بيمار، ۴۸٫۳ درصد (۴۴٫۵ تا ۵۲ درصد با فاصله اطمينان ۹۵ درصد) از بيماران از حداقل يک مورد از ۱۰ مورد خطاي پزشکي ذکر شده اظهار نگراني کردند که شايع ترين آنها اقامت طولاني در اورژانس و ترس از وقوع خطاي دانشجويان پزشکي بود. ميزان نگراني بيماران با خصوصيات آنها از جمله سن، سطح سواد، طول مدت بستري و چگونگي تعيين تکليف و ترخيص از اورژانس ارتباط معني دار داشت (p<0.001).۶۲  درصد بيماران رضايت خود را از خدمات پزشکي خوب يا عالي ابراز کردند. ميزان احساس امنيت بيماران از بروز خطاي پزشکي به طور قابل ملاحظه اي با رضايتمندي بيماران ارتباط مستقيم داشت (p<0.0001).
نتيجه گيري: گرچه بسياري از بيماران از ارايه خدمات پزشکي احساس امنيت کردند ولي با توجه به شرايط استرس زا در اورژانس، شناسايي نوع نگراني بيماران، آموزش و برقراري ارتباط موثر با بيماران مي تواند باعث کاهش نگراني بيماران و افزايش ميزان رضايتمندي ايشان گردد.