مقاله آينده نگري در نظام هاي آموزشي با رويکرد سازماني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در راهبردهاي آموزش از صفحه ۳۵ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: آينده نگري در نظام هاي آموزشي با رويکرد سازماني
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آينده نگري
مقاله برنامه ريزي
مقاله آموزش
مقاله مدل ماتريسي tows
مقاله سازمان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حميدزاده محمدصادق
جناب آقای / سرکار خانم: فتحي واجارگاه كوروش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: آموزش بايد متوجه آينده باشد و به چشم اندازهاي آينده بنگرد، زيرا اگر آينده را نشناسيم و نتوانيم آن را تعريف يا ترسيم نماييم، چگونه مي توانيم ورودي هاي جديد سازمان را براي دنياي ناشناخته فردا تربيت کرده و آماده سازيم؟ از اين رو، از با اهميت ترين مباني برنامه ريزي آموزشي، پيش بيني و آينده نگري وقايع و فعاليت سازمان ها است. پيش بيني در چارچوب برنامه ريزي آموزشي و استراتژيک به منظور ايجاد حيات درازمدت و ترسيم افق برنامه ها، فعاليت ها و منابع در هر سازمان لازم و ضروري است. پيش بيني، شناخت محيط آتي و عوامل موثر بر آن و يافتن تهديدها، تنگناها، موقعيت ها و فرصت هاي سازمان در آن محيط است. از اين رو، آگاه بودن نسبت به فرصت هاي آتي داخل و خارج از سازمان، نقطه آغاز برنامه ريزي آموزشي است و عدم توجه به آن، محصول برنامه ريزي آموزشي را با آسيب پذيري روبه رو مي سازد. اين مقاله مروري به تشريح و بسط نقش پيش بيني و آينده نگري و تبيين مدل tows در برنامه ريزي استراتژيک آموزشي پرداخته است.
نتيجه گيري: اگر قرار باشد که محصول برنامه هاي آموزشي، بر موقعيت هاي جديد منطبق يا مسلط شوند، چالش ها و چشم انداز آينده سازمان بايد در مرحله نيازسنجي آموزشي تا حد امکان روشن و تبيين گردند.