مقاله آگاهي و عملکرد بيماران مبتلا به گلوکوم از ماهيت بيماري خود و ارتباط آن با مشخصات فردي اجتماعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله پرستاري و مامايي از صفحه ۴۲ تا ۴۹ منتشر شده است.
نام: آگاهي و عملکرد بيماران مبتلا به گلوکوم از ماهيت بيماري خود و ارتباط آن با مشخصات فردي اجتماعي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آگاهي
مقاله عملکرد
مقاله گلوکوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبداله زاده مهلاني فرحناز
جناب آقای / سرکار خانم: قربانيان ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي سميرا
جناب آقای / سرکار خانم: اشرفي رحيم
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده فرحناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: گلوکوم يکي از شايع ترين علل نابينايي غير قابل برگشت در سراسر جهان و يکي از سه علت آسيب بينايي در کشورهاي توسعه يافته مي باشد. پژوهش هاي معتبر انجام يافته در دنيا تاييد کرده است که آگاهي بيمار از ماهيت بيماري و مشارکت وي در برنامه مراقبتي تاثير بسزايي در پيشگيري از نابينايي در بيماري گلوکوم دارد و پرستاران بخش چشم جايگاه ويژه اي در ارتقا سطح آگاهي و تغيير رفتارهاي بهداشتي بيماران دارند.
مواد و روشها: اين پژوهش مطالعه اي توصيفي ـ تحليلي است که با هدف بررسي آگاهي و عملکرد بيماران مبتلا به گلوکوم پيرامون بيماري خود و ارتباط آن با مشخصات فردي ـ اجتماعي طراحي و در مرکز چشم پزشکي نيکوکاري تبريز انجام شده است. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه و روش جمع آوري آنها مصاحبه چهره به چهره بوده، به اين منظور تعداد ۱۰۰ نفر از بيماران مراجعه کننده به کلينيک گلوکوم به روش نمونه گيري غير احتمالي انتخاب شدند. براي آناليز داده ها از نرم افزار  SPSSو آمار توصيفي و استنباطي استفاده شد.
يافته ها: يافته هاي اين پژوهش نشان داد که در حيطه آگاهي، ۱۹ درصد از افراد مورد پژوهش از آگاهي خوب، ۶۹ درصد از آگاهي متوسط و ۱۲ درصد از آگاهي ضعيف برخوردار بودند. همچنين عملکرد اکثريت افراد در حد مطلوب بود. آزمون آماري t نشان داد که ميانگين نمره آگاهي افراد متاهل و مجرد به طور معني دار با يکديگر متفاوت است (P=0.028) با انجام آزمونANOVA  يکطرفه بر روي داده ها مشخص شد که افراد با سطح تحصيلات بالاتر آگاهي و عملکرد بهتري دارند (P=0.001).
بحث و نتيجه گيري: نتيجه اين پژوهش نياز به توسعه برنامه هاي آموزشي موثر و ابتکاري را در جهت افزايش آگاهي و بهبود عملکرد بيماران مبتلا به گلوکوم را نمايان مي سازد.