سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: ششمین همایش ملی دو سالانه انجمن متخصصان محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

منصور غیاث الدین –

چکیده:

هدف گذاری برای آینده محیط زیست کشور و اینکه در نهایت آیا به توسعه پایدار با توجه به حفاظت از محیط زیست دست خواهیم یافت ، بحثی است که باید مورد توجه قرار گیرد. دو دیدگاه در آینده پژوهشی مورد توجه است یکی حرکت از وضعیت موجود به سوی آینده و تکیه بر اصلاح و بهبود آنچه تاکنون گذشته است و دیگر هدف گذاری برای دست یابی به آینده ای اگر نگوئیم ایده آل ، حداقل قابل قبول و قابل مقایسه با کشورهای توسعه یافته .
با توجه به چشم انداز ۲۰ ساله به نظر دیدگاه اول برای کشور ما منطقی تر است که در آن باید وضع موجود مورد ارزیابی قرار گیرد و از این تجربه سناریوی های مختلفی تدوین و از بین آنها مناسب ترین از نظر حفظ محیط زیست و قابلیت اجرا انتخاب گردد. در اینجا به علت محدودیت زمان بدون اشاره به آنچه تا به حال گذشته است با توجه به تجربیات بدست آمده ، به محورهای اصلی اقدامات مورد نیاز برای رسیدن به توسعه پایدار اشاره خواهد شد که از آن جمله می توان به :
تغییر رفتار زیست محیطی به خصوص از دید اقتصادی با ارتقای فرهنگ زیست محیطی
جنگل زدایی و احیاء جنگل ها و منابع طبیعی
حذف یارانه های مغایر با حفظ محیط زیست
توسعه فناوری های پاک
اصلاح فرهنگ مصرف گرایی با تغییر در شیوه زندگی
استفاده بهتر از زمین های کشاورزی با افزایش بهره وری
کنترل جمعیت
مهاجرت به شهرها
استفاده از فناوری های مناسب در کاهش آلاینده های هوا ، آب ، خاک و…