سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران
تعداد صفحات: ۱۱
نویسنده(ها):
مرضیه عصمت ساعتلو – کارشناس ارشد مددکاری اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی
فاطمه حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده:
سالمندان به عنوان یکی از گروههای هدف مددکاری اجتماعی، به دلیل تغییرات فیزیولوژیکی، روان شناسی و اجتماعی درمعرض آسیب پذیری در جامعه هستند. این آسیب پذیری بصورت سالمندآزاری رخ می دهد. گسترش جمعیت سالمندان درآیندهای نزدیک یکی از دغدغه های اساسی در زمینه های مختلف از جمله سلامت در کشور خواهد بود و سالمندآزاری نیز بهعنوان یکی از مشکلات سالمندان، چالش مهم در زمینه مراقبت، نگهداری و حمایت از سالمندان است. این پژوهش به روشکتابخانهای است؛ که از مقالات موجود داخلی و خارجی، پایان نامه، کتاب های موجود ، نظر کارشناسان و سیستم اطلاعرسانی اینترنتی استفاده شد.سالمندآزاری درچهار بعد جسمی، روانی- عاطفی، مالی، غفلت در کشور شناخته شده است. اما در زمینه های جنسی،معنوی، پزشکی، سازمانی، غفلت از خود، مدنی و نقض حقوق بشر، نیز وجود دارد؛ که در ایران به آن پرداخته نشده است.سالمندآزاری آسیب اجتماعیای است و در صورت عدم برنامه ریزی و توجه کارشناسی شده به آن، به مسأله جامعه ایتبدیل خواهد شد. دلایل مختلف از جمله عدم برخورداری از فرهنگ سنتی و اسلامی، تغییرات اجتماعی که فشارهایگوناگونی را برای اطرافیان و مراقبان افراد سالمند بوجود آورده، سبب در معرض آزار قرار گرفتن سالمندان می شود. اینموضوع نیازمند سیاست گذاریهای کلان وخرد در جامعه است و نیاز به مداخلات مددکاری اجتماعی در سطوح مختلفجامعه ای، خانوادگی و فردی دارد. مددکاران اجتماعی به عنوان متخصصین حرفه ای می توانند با روشهای اصلی و فرعیمددکاری اجتماعی در سطوح سه گانه (پیشگیری، حمایت، تعالی)، نقشه ای مختلفی چون حمایتی، مشارکتی، میانجیگری،مدافع، مراقبتی و آموزشی ایفا نمایند.