مقاله اثرات آلودگي نفتي در حوزه شمالي خليج فارس از طريق تعيين ميزان تجمع فلزات سنگين (نيكل، سرب، كادميوم و واناديوم) در بافت عضله ماهي سرخو (Lutjanus fulviflammus) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در شيلات از صفحه ۹ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: اثرات آلودگي نفتي در حوزه شمالي خليج فارس از طريق تعيين ميزان تجمع فلزات سنگين (نيكل، سرب، كادميوم و واناديوم) در بافت عضله ماهي سرخو (Lutjanus fulviflammus)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ايران
مقاله سرخو
مقاله خليج فارس
مقاله فلزات سنگين
مقاله نفت خام

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عريان شهربانو
جناب آقای / سرکار خانم: تاتينا مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: قريب خاني مهتاب

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين تحقيق جهت بررسي تاثير بخش محلول در آب نفت خام بر تجمع فلزات سنگين واناديوم، نيكل، كادميوم و سرب در بافت عضله ماهي سرخو در آزمايشگاه سم شناسي آبزيان پژوهشكده اكولوژي خليج فارس در بهار سال ۱۳۸۳ انجام گرفت . دو محلول يكي عاري از نفت خام به عنوان شاهد و ديگري با دوز ۱۲ پي پي ام از نفت خام به روش اندرسن و با استفاده از آب دريا كه مشابه آب محل صيد ماهي ها بود تهيه گرديد. سپس ۲۴ عدد ماهي صيد شده از ۶ ايستگاه مختلف در بخش شمالي خليج فارس، در آزمايش هاي زيست سنجش بلندمدت (۸ روزه) به تعداد ۱۲ عدد ماهي در هر يك از تيمارها قرار گرفتند. پس از پايان ۸ روز در معرض گذاري، ماهيان مورد آزمايش به طور جداگانه فريز و بسته بندي شده و جهت تعيين ميزان تجمع فلزات سنگين در بافت عضله به آزمايشگاه ارسال شدند. در اين مطالعه ميانگين ميزان تجمع فلزات سنگين واناديوم، نيكل، كادميوم و سرب (`c±STD) در بافت عضله ماهيان شاهد به ترتيب برابر با ۰٫۱۸±۰٫۰۳ پي پي ام، ۰٫۴۱±۰٫۰۴ پي پي ام، ۰٫۰۱±۰٫۰۱ پي پي ام و ۱٫۷۰±۰٫۰۸ پي پي ام اندازه گيري گرديد. در ماهيان قرار گرفته در معرض دوز ۱۲ پي پي ام از نفت خام نيز ميانگين ميزان تجمع اين فلزات سنگين به ترتيب ۰٫۲۲±۰٫۰۵ پي پي ام، ۰٫۶۵±۰٫۰۶ پي پي ام، ۰٫۱۴±۰٫۰۳ پي پي ام و ۱٫۹۴±۰٫۱۳ پي پي ام اندازه گيري گرديد. نتايج حاصل از آناليز داده ها با استفاده از آزمون T-test نشان دهنده وجود اختلاف معني دار آماري بين دو تيمار از نظر تجمع فلزات سنگين واناديوم، نيكل، كادميوم و سرب مي باشد. همچنين در ماهيان هر دو تيمار ترتيب تجمع فلزات سنگين به صورت Pb>Ni>V>Cd مشاهده گرديد که اين روند افزايشي معني دار بود. از سوي ديگر وجود مقادير نسبتا زياد از تجمع اين فلزات در ماهيان شاهد را مي توان به آلودگي آب محل زيست اين ماهيان (خليج فارس) نسبت داد. علاوه بر اين ميانگين غلظت فلزات سنگين سرب، واناديوم و كادميوم در بافت عضله ماهيان شاهد پايين تر از حد مجاز استاندارد براي مصارف انساني تشخيص داده شد.