مقاله اثرات آکواک ارگوسان (AquaVac Ergosan) بر ميزان رشد، بازماندگي و شاخص هاي مربوط به خون در فيل ماهيان جوان (Huso huso) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در علوم كشاورزي و منابع طبيعي از صفحه ۷۲ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: اثرات آکواک ارگوسان (AquaVac Ergosan) بر ميزان رشد، بازماندگي و شاخص هاي مربوط به خون در فيل ماهيان جوان (Huso huso)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کارايي رشد
مقاله خون شناسي
مقاله سيستم ايمني
مقاله اسيد آلژنيک
مقاله ارگوسان
مقاله فيل ماهي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي فر احسان
جناب آقای / سرکار خانم: جلالي محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: سوداگر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: آذري تاكامي قباد
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي زرج آباد اسداله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين پژوهش يک دوره آزمايش غذادهي ۶۰ روزه به منظور ارزيابي تاثير ارگوسان بر راندمان رشد، بازماندگي و تغييرات سلول هاي مربوط به خون در فيل ماهيان جوان (Huso huso) انجام شد. ارگوسان به عنوان يک فرآورده جلبکي که داراي ۱ درصد اسيد آلژنيک مي باشد به ميزان ۰، ۲، ۴ و ۶ گرم در کيلوگرم به جيره هاي غذايي افزوده شد (به ترتيب جيره هاي A، B، C و D). جيره هاي غذايي مربوطه در فواصل ۱۰ روزه در طرح کاملا تصادفي با سه تکرار در اختيار تيمارهايي از فيل ماهيان جوان با ميانگين وزني ۸/۱±۷/۴۱ گرم قرار گرفتند (روزهاي ۱۰-۱، ۳۰-۲۰ و ۵۰-۴۰ با جيره هاي بدون ارگوسان و روزهاي ۲۰-۱۰، ۴۰-۳۰ و ۶۰-۵۰ با جيره هاي داراي ارگوسان). ماهيان تيمار شاهد در طول دوره آزمايش با استفاده از جيره غذايي شاهد (جيرهA ) تغذيه شدند. غذادهي بر اساس ۵ درصد وزن بدن در روز انجام شد. اين ميزان غذا به تعداد ۴ بار در روز در اختيار ماهيان قرار داده شد. ميانگين دماي آب در طول دوره پرورش ۳/۲±۳/۲۴ درجه سانتي گراد بود. دوره روشنايي / تاريکي نيز به صورت ۱۳ ساعت روشنايي و ۱۱ ساعت تاريکي تنظيم شد. بيشتر شاخص هاي مربوط به رشد در ماهيان تغذيه شده با جيره هاي داراي ارگوسان بهتر از ماهيان تيمار شاهد بود (P<0.05). ضريب تبديل غذايي در ماهيان تيمارهاي B، C و D به صورت معني داري بهتر از تيمار A بود (P<0.05) در حالي که نسبت کارايي پروتئين تفاوت معني داري را در بين تيمارها نشان نداد. از نظر ميزان بقا در بين تيمارهاي آزمايشي تفاوتي وجود نداشت (P>0.05). همچنين، کاربرد ارگوسان سبب ايجاد تفاوت هاي معني داري در درصد لنفوسيت ها شد (P<0.05) در حالي که تفاوت آماري معني داري در درصد هماتوکريت، مونوسيت و ميلوسيت، غلظت هموگلوبين، تعداد گلبول هاي قرمز، تعداد کل لوکوسيت ها، حجم متوسط گلبولي، وزن هموگلوبين داخل گلبولي و درصد غلظت هموگلوبين داخل گلبولي مشاهده نگرديد. درصد نوتروفيل ها و ائوزينوفيل ها در ماهيان تيمار شاهد بيشتر از ماهيان تغذيه شده با جيره هاي داراي ارگوسان بود. نتايج نشان داد که استفاده ارگوسان در جيره غذايي فيل ماهيان جوان، ميزان رشد و برخي شاخص هاي مربوط به خون را تحت تاثير قرار مي دهد. انجام آزمايش هايي در ارتباط با اثرات ضدباکتريايي اين عامل محرک سيستم ايمني در بررسي هاي آينده ضروري به نظر مي رسد.