سال انتشار: ۱۳۷۵

محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان زایی و روشهای مختلف بیابان زدایی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدباقر مشتاقیان – معاونت وقت سازمان جنگلها و مراتع کشور در امور مراتع و خاک
مسعود اسماعیلی شریف – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان اصفهان

چکیده:

شوری آب و خاک یکی از مهمترین عوامل محدود کننده جوانه زنی و رشد گیاهان در عرصه های منابع طبیعی محسوب می شوند. یکی از راه حل های اساسی، انتخاب اکوتیپ های مناسب گیاهان شورپسند همچون Nitraria schoberi L. می باشد میزان تحمل شوری در مرحله جوانه زنی بذور جمع آوری شده قره داغ از مناطق میغان (NIG) قندی آباد (GHA)و ابوزید آباد (ABO) در قالب طرح کرتهای دوبار خرد شده با ۲ تکرار مورد بررسی قرار گرفت.تیمارهای شوری کلره و سولفوره با استفاده از Naclو NaSO4 خالص و مخلوط نمک های حاصل از لایه ۱۵-۰ سانتیمتری خاک میغان اراک و ابوزید آباد کاشان جهت ایجاد آبهای با هدایت الکتریکی صفر (شاهد)، ۴، ۸، ۱۲، ۱۶و ۲۰ دسی سیمنس بر متر (EC6, EC5, EC4, EC3, EC2, EC1) در نظر گرفته شد. نتایج حاصل نشان داد که افزایش شوری، سبز شدن نهالهای قره داغ را کاهش می دهد، با این وجود تا سطح سوم شوری (EC3) ، سبز شدن نهال با شاهد اختلاف معنی داری نداشت. همچنین در سطح شوری EC3 درصد جوانه زنی بذور ۵۰ درصد کاهش یافت. بذور ABO نسبت به بقیه، شوری را بیشتر تحمل نمودند و درصد جوانه زنی و رشد نهال بیشتری نسبت به بذور MIG و GHA داشتند. در کلیه تیمارها ضریب آلومتری تحت تاثیر میزان شوری قرار نگرفت.