مقاله اثرات تنش کمبود آب بر برخي از صفات مورفولوژيک دو رقم آفتابگردان در تراکم هاي مختلف که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۶ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۱ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: اثرات تنش کمبود آب بر برخي از صفات مورفولوژيک دو رقم آفتابگردان در تراکم هاي مختلف
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آذرگل
مقاله رکورد
مقاله آفتابگردان
مقاله تراکم
مقاله تنش کمبود آب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خليل وندبهروزيار ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: يارنيا مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: دربندي صمد
جناب آقای / سرکار خانم: آلياري هوشنگ

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
  به منظور بررسي اثرات تنش کمبود آب بر برخي از صفات مورفولوژيک دو رقم آفتابگردان در تراکم هاي مختلف، آزمايشي به صورت اسپيلت فاکتوريل با طرح پايه بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار در شرايط آب و هوايي تبريز در سال ۱۳۸۴ در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه آزاد اسلامي واحد تبريز به اجرا در آمد. تيمارهاي آزمايشي عبارت بودند از دو رقم رکورد (دير رس) و آذرگل (متوسط رس)، چهار سطح تنش کمبود آب مشتمل بر شاهد، ۷۵ درصد رطوبت قابل دسترس، ۵۰ درصد رطوبت قابل دسترس و ۲۵ درصد رطوبت قابل دسترس و سه سطح تراکم شامل ۸۰، ۹۰ و ۱۰۰ هزار بوته در هکتار. تنش ها بر اساس سطوح مختلف رطوبت قابل دسترس، و تراکم بر روي رديف ها نيز با فاصله ثابت ۶۰ سانتي متر از يکديگر به ترتيب ۱۶، ۱۸ و ۲۰ سانتي متر اعمال گرديد. نتايج نشان داد که اعمال تنش کمبود آب، باعث کاهش معني داري در صفات ارتفاع و قطر ساقه، قطر و وزن خشک طبق و وزن خشک اندام هاي هوايي در بوته و در واحد سطح گرديد. اثرات تراکم با اثرات تنش کمبود آب در صفات فوق هم پوشاني داشت، ولي با اين وجود، بيشترين وزن خشک اندام هاي هوايي در واحد سطح در تراکم ۹۰ هزار بوته در هکتار در شرايط شاهد، و کم ترين آن در تراکم ۸۰ هزار بوته در هکتار و در شرايط تنش ۲۵ درصد رطوبت قابل دسترس حاصل گرديد. هيبريد آذرگل بيشترين قطر ساقه و قطر طبق و رقم رکورد بيشترين ارتفاع ساقه را در سطوح مختلف تنش کمبود آب نشان داد. صفات ارتفاع و قطر ساقه، قطر و وزن خشک طبق و وزن خشک اندام هاي هوايي در بوته و واحد سطح با عملکرد دانه و روغن در تک بوته و واحد سطح همبستگي مثبت و معني داري داشت.