مقاله اثرات حفاظتي عصاره تام زردچوبه بر دژنراسيون سلول هاي نوروگلياي شاخ قدامي نخاع پس از کمپرسيون عصب سياتيک در رت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۸۳ تا ۸۹ منتشر شده است.
نام: اثرات حفاظتي عصاره تام زردچوبه بر دژنراسيون سلول هاي نوروگلياي شاخ قدامي نخاع پس از کمپرسيون عصب سياتيک در رت
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زردچوبه
مقاله دژنراسيون
مقاله نوروگليا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طهراني پور مريم
جناب آقای / سرکار خانم: خياط زاده جينا
جناب آقای / سرکار خانم: جواهري فرد ريحانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: به دنبال کاهش تعداد نورون ها ناشي از ضايعات عصبي محيطي، سلول هاي نوروگليا نيز به علت نرسيدن فاکتورهاي حياتي کاهش مي يابند اهدف از اين تحقيق تعيين اثرات حفاظتي عصاره تام زردچوبه بر دژنراسيون سلول هاي نوروگلياي شاخ قدامي نخاع پس از کمپرسيون عصب سياتيک در رت مي باشد.
مواد و روش ها: در اين تحقيق تجربي- آزمايشگاهي رت هاي نر نژاد ويستار در ۵ گروه ۶ تايي کنترل، کمپرسيون، تيمار ۱ ، ۲ و ۳ قرار گرفتند. در گروه هاي کمپرسيون و تيمار براي ايجاد ضايعه، عصب سياتيک پاي راست از ناحيه بالاي ران به وسيله قيچي قفل دار تحت کمپرسيون قرار گرفت. در گروه هاي تيمار تزريق عصاره با دوز ۱۰۰ ميلي گرم بر کيلوگرم در گروه ۱( ۳ بار در طول دوره)، گروه ۲ (۶ بار) و گروه ۳ ( ۹ بار) انجام شد. پس از ۲۸ روز رت ها بيهوش و متد پرفيوژن انجام و از قطعات کمري نخاع نمونه برداري شد و بعد از طي مراحل بافتي برش هاي سريال ۷ ميکروني با آبي تلوئيدن رنگ آميزي و شمارش سلول هاي گليال به روش استريولوژي انجام گرديد.
يافته ها: کاهش معني دار تعداد سلول هاي نوروگليا در گروه کمپرسيون (۲۰۸±۶۹۱۳) در مقايسه با کنترل (۷۹۱±۱۰۱۸۴) مشاهده شد. همچنين با مقايسه گروه کمپرسيون با گروه هاي تيمار ۱ (۲۹۳±۷۰۷۷)، تيمار 2 (252±۹۳۷۲) و تيمار ۳ (۲۵۲±۸۷۱۵) اختلاف معني داري بين دانسيته نورگلياي گروه هاي ۲ و ۳ با گروه کمپرسيون به دست آمد (P<0.05).
نتيجه گيري: عصاره زردچوبه به علت اثرات آنتي اکسيداني، دانسيته سلول هاي نوروگليال را پس از کمپرسيون عصب سياتيک افزايش داده است. احتمالا خاصيت آنتي اکسيداني اين عصاره مسيرهاي آپوپتوزي فعال شده در اثر ضايعه محيطي عصب را غير فعال مي سازد.