مقاله اثرات سيستم هاي مختلف تغذيه و باکتري هاي افزاينده رشد (PGPR) بر فنولوژي، عملکرد و اجزاي عملکرد آفتابگردان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله الكترونيك توليد گياهان زراعي از صفحه ۱۱۹ تا ۱۳۴ منتشر شده است.
نام: اثرات سيستم هاي مختلف تغذيه و باکتري هاي افزاينده رشد (PGPR) بر فنولوژي، عملکرد و اجزاي عملکرد آفتابگردان
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آفتابگردان
مقاله باکتري هاي افزاينده رشد (PGPR)
مقاله کود دامي
مقاله تلفيقي
مقاله کود شيميايي
مقاله عملکرد دانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: قلاوند امير
جناب آقای / سرکار خانم: مدرس ثانوي سيدعلي محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي اثر سيستم هاي تغذيه آلي، تلفيقي، شيميايي و باکتري هاي افزاينده رشد (PGPR) بر مراحل فنولوژي، عملکرد و اجزاي رقم آلستار آفتابگردان در راستاي کاهش مصرف کودهاي شيميايي، اصلاح خاک و بهبود وضعيت تغذيه گياه، آزمايشي در سال ۱۳۸۶ در مزرعه پژوهشي دانشكده كشاورزي، دانشگاه تربيت مدرس اجرا شد. در اين بررسي از آزمايش کرت هاي خرد شده در قالب بلوك هاي كامل تصادفي در ۳ تكرار استفاده شد. عامل اصلي در ۵ سطح كودي شامل ۱۰۰ درصد آلي (F1)،۲۵  درصد شيميايي و ۷۵ درصد آلي (F2)،۵۰  درصد شيميايي و۵۰ درصد آلي (F3)،۷۵  درصد شيميايي و ۲۵ درصد آلي (F4) و ۱۰۰ درصد شيميايي (F5) و عامل فرعي در ۲ سـطح تلقيح شامل (I1) بذور تلقيح شده به ازتوباکتر و آزوسپريليوم و (I0) تلقيح نشده اجرا شد. نتايج بيانگر آن است سيستم تغذيه شيميايي (F5) به واحدهاي گرمايي کمتري براي مراحل مختلف ظهور طبق، رسيدگي و گل دهي مورد نياز مي باشد، در حالي که سيستم تغذيه ۱۰۰ درصد آلي (F1) موجب تاخير در فرا رسيدن ظهور طبق، گل دهي و رسيدگي فيزيولوژيک و نياز به واحدهاي گرمايي بيشتر براي تکميل مرحله فنولوژي نسبت به سيستم شيميايي گرديده است. همچنين نتايج نشان داد عملكرد دانه، ارتفاع، عملکرد بيولوژيک و شاخص برداشت در سيستم تلفيقي بيشتر از سيستم هاي شيميايي و آلي بود (F3>F4>F2>F5>F1). بيشترين و کمترين درصد روغن به ترتيب در تيمار F1 (100 درصد آلي) و تيمار F3 (50 درصد آلي + ۵۰ درصد شيميايي) به دست آمد. بذور تلقيح شده با باكتري هاي ازتوباكتر و آزوسپريليوم (I1) عملكرد دانه، ارتفاع و ميزان روغن را در مقايسه با تيمار كنترل (I0) افزايش و درجه روزهاي گرمايي براي مراخل فنولوژي را کاهش دادند. بنابراين خصوصيات کمي و کيفي آفتابگردان در تركيب كود زيستي و سيستم تلفيقي از كود دامي و شيميايي نسبت به زماني كه به تنهايي استفاده مي شود نتيجه بهتري دارند.