سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی حبوبات

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

ابراهیم کازرونی منفرد – دانشجوی ارشد شناسایی و مبارزه با علف های هرز
مرتضی اکرمیان – دانشجوی کارشناسی باغبانی، دانشکده کشاورزی،‌ دانشگاه فردوسی مشهد.
سمیه تکاسی – دانشجوی ارشد شناسایی و مبارزه با علف های هرز
شهاب اقبالی – دانشجوی ارشد شناسایی و مبارزه با علف های هرز

چکیده:

در این مطالعه اثرات فیزیولوژیک تنش شوری و خشکی در سطوح صفر، ۳-، ۶- و ۹- بار ایجاد شده با نمک طعام(NaCl) و پلی اتیلن گلایکول(PEG) بر جوانه زنی و رشد گیاهچه های ارقام مختلف ماش(دزفول و خوشه ای گنبد) و عدس(MLC 153 و MLC 163) مورد بررسی قرار گرفت. درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، نسبت طول ریشه چه به ساقه چه(R/S) و وزن تر گیاهچه ها در این آزمایش اندازه گیری شد. هدف بررسی اختلافات ژنتیکی ارقام مختلف ماش و عدس در مورد تنش های شوری و خشکی و نیز تعیین میزان حساسیت اجزای جوانه زنی و رشد گیاهچه های آن بود. نتایج نشان داد که بین ژنوتیپ های مختلف ماش و عدس از نظر حساسیت به تنش شوری و خشکی اختلاف وجود داشت. شوری و خشکی درصد جوانه زنی رقم دزفول را به ترتیب تا ۳۴ و ۱۸ درصد کاهش داد اما تاثیر معنی داری بر جوانه زنی رقم خوشه ای گنبد نداشت. جوانه زنی بذور عدس نیز تحت تاثیر تنش خشکی قرار نگرفت اما در شرایط تنش شوری دصد جوانه زنی بذور رقم MLC 153 و MLC 163 به ترتیب تا ۶۹ و ۳۳ درصد کاهش یافت. همچنین در شرایط تنش بالاترین سرعت جوانه زنی در بذور خوشه ای گنبد و MLC 163 عدس مشاهده شد. خشکی تاثیر معنی داری بر نسبت R/S ارقام ماش و عدس داشت اما اثر شوری بر این صفت معنی دار نبود. بیشترین افزایش این نسبت در شرایط تنش خشکی و به ارقام خوشه ای گنبد و MLC 153 اختصاص داشت. در سطوح مختلف شوری و خشکی ارقام دزفول و MLC 163 بیشترین وزن تر گیاهچه را دارا بودند.