مقاله اثرات كلرور پتاسيم بر تحمل به خشكي ژنوتيپ هاي گندم دوروم در نيشابور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در اكوفيزيولوژي گياهان زراعي از صفحه ۱۱۹ تا ۱۲۸ منتشر شده است.
نام: اثرات كلرور پتاسيم بر تحمل به خشكي ژنوتيپ هاي گندم دوروم در نيشابور
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم دوروم
مقاله عملکرد دانه
مقاله كلرور پتاسيم
مقاله تنش خشكي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاسم زاده گنجه اي محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي اثر مقادير مختلف کود کلريد پتاسيم بر تحمل به خشکي ژنوتيپ هاي گندم دوروم اين تحقيق در قالب طرح بلوکهاي کامل تصادفي و بصورت کرتهاي خرد شده مدت دو سال زراعي (آبان ۱۳۸۴ تا تير ماه ۱۳۸۶) در ايستگاه تحقيقات کشاورزي نيشابور انجام شد. چهار ژنوتيپ گندم دوروم در كرتهاي اصلي و پنج سطح کود كلريد پتاسيم درکرتهاي فرعي قرار گرفتند. به منظور اعمال تنش خشکي آب مزرعه از زمان ظهور سنبله قطع شد. نتايج نشان داد سطوح مختلف کود کلريد پتاسيم اثرات معني داري بر عملکرد دانه نداشت، همچنين اعمال سطوح مختلف كلرور پتاسيم اثر معني داري بر عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك، شاخص برداشت و ميزان پتاس كاه تيمارها در شرايط قطع آبياري انتهاي فصل ژنو تيپ هاي گندم دوروم نداشت. در مقايسه ميانگين سطوح پتاس كمترين و بيشترين عملكرد دانه به ترتيب از تيمار بدون مصرف كود با ۵۰۱۲ و تيمار ۶۰كيلوپتاس با ۵۱۰۴ كيلوگرم در هكتار بدست آمد. در بررسي و مقايسه ميانگين اثرات متقابل تيمارها بيشترين و كمترين عملكرد دانه به ترتيب از تيمار V3K0 با ۵۳۴۹ و V1K0 با عملكرد ۴۷۱۲ كيلوگرم در هكتار بدست آمد. همچنين نتايج تجزيه مركب نشان داد اثر اصلي و متقابل عوامل بر وزن هزار دانه معني دار بود. بيشترين وزن هزار دانه از تيمار V3K1 كه بيشترين عملكرد دانه را داشته بدست آمد. در بررسي تعداد سنبله در متر مربع تنها تفاوت در بين ژنوتيپ ها در سطح ۵ درصد وجود داشت.