مقاله اثرات متقابل تنش رطوبتي با شدت و تكرار برداشت بر عملكرد گونه هايAtriplex lentiformis (Torr.) S.Wats وNitraria schoberi L. که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مرتع از صفحه ۲۷۶ تا ۲۸۷ منتشر شده است.
نام: اثرات متقابل تنش رطوبتي با شدت و تكرار برداشت بر عملكرد گونه هايAtriplex lentiformis (Torr.) S.Wats وNitraria schoberi L.
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Atriplex lentiformis
مقاله Nitraria schoberi
مقاله توليد
مقاله تنش رطوبتي
مقاله شدت برداشت
مقاله ارزش رجحاني
مقاله پروتئين قابل هضم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بصيري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: فاطمي شهره
جناب آقای / سرکار خانم: وهابي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: يگانه حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي اثرات حذف شاخ و برگ گونه هايAtriplex lentiformis  و Nitraria schoberi در شرايط معمولي و تنش رطوبتي، آزمايشي انجام شد. توليد بوته ها در فواصل زماني مختلف در سه سطح برداشت كم، متوسط و زياد با دو نوع برداشت، حذف شاخ و برگ و حذف برگ با دو نوع آبياري معمولي و كم آبي در دو گونه مورد نظر به صورت فاکتوريل در قالب طرح بلوك كامل تصادفي بررسي شد. در مجموع، از تيمارهاي مختلف ۵ برداشت انجام شد و توليد گياهان در برداشت هاي مختلف تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد بين نوع گونه، تيمار نوع برداشت و سطح برداشت در سطح يک درصد اختلاف معني داري وجود دارد. همچنين اثرات متقابل بين گونه و نوع برداشت، گونه و سطح برداشت، نوع برداشت و سطح برداشت، اثر متقابل گونه، آبياري و سطح برداشت و در نهايت بين گونه، نوع برداشت و سطح برداشت اختلاف معني داري در سطح ۵ درصد وجود دارد. معني دار شدن برخي از اثرات متقابل عامل ها بيانگر اين است که گونهA. lentiformis  چراي سنگين را بهتر از گونه N. schoberi تحمل مي كند و در شرايط تنش آبي مقاوم تر است، همچنين مي توان گفت اگرچه عملکرد در هر دو گونه پس از برداشت دوم به سرعت کاهش يافته است، ولي اثرات متقابل گونه و آبياري کاهش توليد بيشتري را در مراحل برداشت دوم به بعد در تيمار کم آبياري شده در گونه N. schoberi موجب شده است. بر اساس نتايج به دست آمده، عملكرد گونه ها در برداشت متوسط در همه مراحل قطع از ميانگين توليد بيشتري نسبت به سطح برداشت كم و زياد برخوردار است. در ضمن مقدار عملكرد گونه ها بعد از برداشت اول افزايش و پس از برداشت هاي بعدي كاهش داشته است. بر اساس نتايج اين تحقيق مقدار پروتئين قابل هضم گونه A. lentiformis بيشتر از N. schoberi است.