مقاله اثرات مكمل ياري با اسيدهاي چرب امگا-۳ توام با ويتامين E و “روي” توام با ويتامين C بر ليپيدها و ليپوپروتئين هاي سرم در زنان يائسه مبتلا به ديابت نوع ۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علوم تغذيه و صنايع غذايي ايران از صفحه ۱ تا ۱۴ منتشر شده است.
نام: اثرات مكمل ياري با اسيدهاي چرب امگا-۳ توام با ويتامين E و “روي” توام با ويتامين C بر ليپيدها و ليپوپروتئين هاي سرم در زنان يائسه مبتلا به ديابت نوع ۲
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مکمل ياري
مقاله ليپيدها
مقاله ليپوپروتئين ها
مقاله زنان يائسه
مقاله ديابت نوع ۲

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: كيمياگر سيدمسعود
جناب آقای / سرکار خانم: محرابي يداله
جناب آقای / سرکار خانم: رجب اسداله
جناب آقای / سرکار خانم: هدايتي مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: ديابت نوع ۲ با بسياري از عوامل خطر قلبي عروقي ارتباط دارد. بيماران ديابتي مبتلا به عوارض ممكن است در مقابل استرس اكسيداتيو ناشي از هيپرگليسمي پاسخ آنتي اكسيدان سلولي معيوبي نشان دهند. در اين مطالعه، اثرات مكمل ياري با اسيدهاي چرب غير اشباع امگا-۳ همراه با ويتامين هاي E و C همراه با روي بر شاخص هاي ليپيدي و ليپوپروتئين ها در دو گروه زنان يائسه مبتلا به ديابت نوع ۲ و مقايسه با گروه كنترل بررسي شد.
مواد و روش ها: در اين كارآزمايي باليني كنترل شده دوسوكور ۷۵ زن يائسه ديابتي از بين مراجعان به انجمن ديابت ايران در مطالعه شركت كردند. بيماران به مدت ۱۲ هفته به طور تصادفي در يكي از سه گروه درماني قرار گرفتند؛ گروه يك: مكمل ياري با ۸/۱ گرم اسيدهاي چرب بلند زنجير امگا-۳ همراه ۴۰۰ mg ويتامين E گروه دو: ۵ mg روي همراه با ۳۰۰ mg ويتامين C و گروه سه يا شاهد. براي مقايسه سه گروه در ابتدا و پايان مطالعه و ميزان تغييرات در سه گروه از آناليز واريانس و به منظور تعديل متغيرهاي ديگر از آناليز واريانس اندازه هاي تكراري استفاده شد.
يافته ها : ميزان پيروي بيماران از مكمل ياري ۹۲% بود (۶۹ بيمار). در ابتداي مطالعه، تفاوت معني داري بين سه گروه از نظر مقادير مربوط به شاخص هاي ليپيدي و ليپوپروتئين ها ديده نشد. پس از دوره مداخله، ميزان تري گليسريد پلاسما در گروه يك با گروه دو ( به ترتيب ۷/۵±۳/۱۳۸ درمقابل۰/۱۸±۳/۱۸۰ ميلي گرم در دسي ليتر)p=0/038) ) تفاوت معني داري وجود داشت. پس از دوره مداخله به مدت ۱۲ هفته نيز تفاوت معني داري بين ساير شاخص هاي ليپيدي و ليپوپروتئين هاي پلاسما در بين سه گروه مشاهده نشد.
نتيجه گيري: بيشترين تاثير اسيدهاي چرب امگا-۳ همراه با ويتامين E بر كاهش سطح تري گليسريد پلاسما به عنوان يكي از مهم ترين اجزاي متشكله سندرم متابوليك در بيماران ديابتي گروه ۱ بود. تاثيرپذيري شاخص ها در طول مداخله ممكن است تحت تاثير طول مدت ابتلا به ديابت  باشد.