سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هشتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

آسان باقرزاده – مقطع تحصیلی دکتری محیط زیست، مدیر واحد محیط زیست و کیفیت منابع آب، شرکت
بهروز پیروز – کارشناسی ارشد عمران آب، کارشناس واحد محیط زیست و کیفیت منابع آب، شرکت س
عذرا ثابت رفتار – کارشناسی شیلات، کارشناس واحد محیط زیست و کیفیت منابع آب، شرکت سهامی آب

چکیده:

رودخانههایکی از منابع اساسی تأمین آب برای مصارف گوناگون از جمله کشاورزی، شرب و صنعت می باشند. از این رو با توجه به خشکسالیهای اخیر، رشد جمعیت و توسعه شهری و روستائییکی از وظایف مهم در حیطه محیط زیست حفظ این منابع از لحاظ کمی و کیفی میباشد. رودخانه گوهررودیکی از رودخانههای مهم شهر رشت محسوب میگردد که از کوه های لاکان سرچشمه می گیرد و پس ازعبور از روستای لاکان از ضلع غربی شهر رشت می گذرد. این رودخانه در گذشته بعنوان تفرجگاه وماهیگیری مورد استفاده قرار میگرفت و علاوه بر آن در مسیر خود آب مورد نیاز به منظور ابیاری مزارع را تأمین مینمود. کاهش آبدهی رودخانه در طی مسیر خود بر اثر برداشتهای روزافزون آب از آن ازیک سو و در عین حال تخلیه پسابهای شهری، صنعتی و کشاورزی به رودخانه از سوی دیگر وضعیت کیفی آن را در وضع موجود به مخاطره افکنده است. علاوه بر تاثیر وضعیت فو قالذکر بر اکوسیستم منطقه، در نهایت این رودخانه به تالاب وارد گشته و خودیکی از عوامل عمده آلودگی تالاب بین المللی انزلی به شمار می رود. در این راستا مدیریت کنترل کیفیت منابع آبهای سطحییکی از مهمترین ابزارها دراستفاده صحیح و مناسب از منابع آب موجود میباشد. لذا با توجه به اهمیت رودخانه، در این تحقیق ابتدا وضعیت کیفی این رودخانه مورد بررسی قرار گرفته، سپس منابع آلاینده منطقه شناسایی شده و پارامترهای کیفی آنها مورد آنالیز قرار گرفته اند. این پارامترهای کیفی با استانداردهای سازمان محیط زیست مقایسه و تاثیرشان بر وضعیت کیفی رودخانه بررسی شده است. سپس به بررسی دبی رودخانه در ماه های مختلف طییک دوره ۱۷ ساله پرداخته شده و ماه های افزایش آلایند هها با مقدار دبی مقایسه گشته و در نهایت جهت کاهش آلودگی و افزایش توان خودپالایی رودخانه پیشنهادهایی ارایه گشته است.