سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین همایش ملی ایمنی در بنادر

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

شهرام صیادلی – کارشناسی ارگوتراپی از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

چکیده:

طی سالهای اخیر تعدادی از برنام ههای نرمشی برای کاربران کامپیوتر جهت بهبود حرکات و کاهش ناراحتی اسکلتی- عضلانی رایج شده است. اثر بخشی این برنام هها بندرت مورد آزمایش قرار گرفته است. نویسندگان، این فرضیه که انجام منظم و کوتاه مدت (کمتر از ۱۰ روز) نرم شها در یک ایستگاهکاری م یتواند باعث کاهش ناراحتی اسکلتی- عضلانی و افزایش حرکت روی صندلی (In Chair Movement) شود را مورد آزمایش قرار داد هاند. ۱۱ منشی اپراتور ( ۸ زن و ۳ مرد) داوطلب شدند. این نفرات در تاریخچة پزشکی اخیر خود هیچ مشکل اسکلتی- عضلانی نداشتند.حرکت روی صندلی (ICM) از طریق ردیابی مرکز فشار روی سطح نشیمن صندلی که دارای پوشش حساس به فشار است انداز هگیری شد. با استفاده از Body Map هم امتیاز ناراحتی اسکلتی- عضلانی در نقاط مختلف بدن انداز هگیری شد .(Body Part Discomfort Scale- BPDS) در این تحقیق از بازنگری یک برنامة نرمشی استفاده شد. اپراتورها برای ۳ الی ۵ روز کاری و هر روز۲مرتبه (قبل و بعد از نرمش) بمدت ۲ ساعت مورد آزمایش قرار گرفتند ICM طی ۳ دورة ۱۵ دقیقه ای(شروع تست، پایان ساعت اول و پایان ساعت دوم) انداز هگیری شد. ناراحتی اسکلتی- عضلانی هم از (شروع تست، پایان ساعت اول و پایان ساعت دوم) اندازه گیری شد. ناراحتی اسکلتی- عضلانی هم از طریق BPDS در دقیقه های ۳۰،۶۰ و ۱۲۰ از هر آزمون انداز هگیری شد.زمانی که شرکت کنندگان نرم شها را انجام م یدادند ICM در زمان شروع و ساعت ۱ بیشتر بود و ناراحتی در زمان شروع، ساعت ۱ و ساعت ۲ کمتر مشاهده شد. زمانی که نرم شها انجام نم یشدند ناراحتی اسکلتی- عضلانی شرکت کنندگان با گذشت زمان بیشتر می شد. انجام نرم شهای بی نکار بوسیله اپراتوهای پایان ههای دیداری (Video Display Units) به کاهش کوتاه مدت ناراحتی اسکلتی- عضلانی و کاهش بیحرکتی پوسچرال منجر شد. این نتایج نشان میدهد که نرم شهای بی نکار م یتواند مفید باشد.