مقاله اثربخشي آموزش گروهي مبتني بر تحليل ارتباط محاوره اي بر كاهش رفتارهاي پرخاشگرانه دانش آموزان دختر پايه اول دبيرستان شهر رشت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در نوآوري هاي مديريت آموزشي (انديشه هاي تازه در علوم تربيتي) از صفحه ۲۳ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: اثربخشي آموزش گروهي مبتني بر تحليل ارتباط محاوره اي بر كاهش رفتارهاي پرخاشگرانه دانش آموزان دختر پايه اول دبيرستان شهر رشت
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحليل ارتباط محاوره اي
مقاله پرخاشگري
مقاله دانش آموزان دختر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ثقتي طوبي
جناب آقای / سرکار خانم: شفيع آبادي عبداله
جناب آقای / سرکار خانم: سوداني منصور

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اصلي اين پژوهش بررسي اثر بخشي آموزش گروهي مبتني بر تحليل ارتباط محاوره اي بر كاهش رفتارهاي پرخاشگرانه دانش آموزان دختر پايه اول دبيرستان شهر رشت است. اين پژوهش تجربي بر روي ۴۰ نفر از دانش آموزاني كه در آزمون پرخاشگري (AGQ) نمره بالايي بدست آورده بودند، اجرا گرديد. اين نمونه از طريق گزينش تصادفي چند مرحله اي انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه همتا (گروه آزمايش و گروه گواه) تقسيم شدند، پس از آن برنامه آموزش گروهي به شيوه تحليل ارتباط محاوره اي که بر طبق مجموعه مفاهيم اين نظريه تهيه شده بود، طي ۸ جلسه ۹۰ دقيقه اي، هفته اي يک بار به گروه آزمايش ارايه و طي اين مدت گروه گواه هيچ مداخله اي دريافت ننمودند. بعد از اتمام آموزش به صورت همزمان و در شرايط يكسان آزمون AGQ (پس آزمون) بر روي دو گروه آزمايش و گواه اجرا گرديد. اطلاعات مذکور با استفاده از آزمون هاي آماري T براي گروه مستقل و تحليل واريانس چند متغيري مانوا (MANAOVA) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصله نشان داد كه اختلاف معني داري بين گروه آزمايش و كنترل وجود دارد (P<0.0001)، به عبارت ديگر مداخله آزمايشي (آموزش گروهي مبتني بر تحليل ارتباط محاوره اي) موجب كاهش پرخاشگري و مولفه هاي آن در گروه آزمايشي در مقايسه با گروه گواه شده است.