مقاله اثربخشي رويکرد طرح واره درماني به شيوه گروهي بر تعديل طرح واره هاي ناسازگار اوليه در زنان افسرده سال ۱۳۸۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در جامعه شناسي زنان (زن و جامعه) از صفحه ۱۲۹ تا ۱۴۳ منتشر شده است.
نام: اثربخشي رويکرد طرح واره درماني به شيوه گروهي بر تعديل طرح واره هاي ناسازگار اوليه در زنان افسرده سال ۱۳۸۸
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله طرح واره درماني
مقاله طرح واره هاي ناسازگار اوليه
مقاله افسردگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هنرپروران نازنين
جناب آقای / سرکار خانم: نظيري قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: محمدنژاد مهرانگيز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي رويکرد طرح واره درماني به شيوه گروهي بر تعديل طرح واره هاي ناسازگار اوليه در زنان افسرده انجام شد. افسردگي رکورد دار بيماري ها در زنان ايراني است و از آن جا که زنان در محيط خانواده نقشي کليدي در انسجام خانواده و تربيت فرزندان دارند، درمان اين اختلال امري ضروري بشمار مي آيد.
اين پژوهش يک پژوهش نيمه تجربي است که در آن از طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماري، تمامي زنان افسرده شهرستان مرودشت بودند که از آن ميان۲۰ نفر از زنان افسرده با استفاده از روش تصادفي انتخاب شده و در دو گروه آزمايش و کنترل گمارش يافتند. متغير مستقل، طرح واره درماني بود که طي ۱۰ جلسه ي۱۲۰ دقيقه اي به صورت گروهي روي گروه آزمايش اجرا شد. بمنظور گردآوري داده ها از پرسشنامه هاي افسردگي بک(II)  و طرح واره يانگ (فرم کوتاه)، استفاده شد. تحليل نتايج با استفاده از آزمون t افتراقي نشان داد که: اجراي طرح واره درماني به شيوه گروهي در کاهش افسردگي زنان به گونه اي معنا دار موثر بوده است .
همچنين تاثير رويکرد طرح واره محور به شيوه گروهي بر کاهش طرح واره هاي ناسازگار اوليه در تمام موردها مورد تاييد قرار گرفت. به بيان ديگر، طرح واره درماني به شيوه گروهي در کاهش طرح واره هاي ناسازگار حوزه هاي بريدگي و طرد، ديگر جهت مندي و گوش به زنگي بيش از حد، به گونه معنا داري موثر بود.