مقاله اثربخشي مداخله آموزشي ـ روانشناختي كوتاه (روش آموزش خود ـ تدبيري و اصلاح رفتار) در ارتقا كيفيت زندگي بيماران مبتلا به بيماري انسداد مزمن ريه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۵۲ تا ۵۹ منتشر شده است.
نام: اثربخشي مداخله آموزشي ـ روانشناختي كوتاه (روش آموزش خود ـ تدبيري و اصلاح رفتار) در ارتقا كيفيت زندگي بيماران مبتلا به بيماري انسداد مزمن ريه
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش خود
مقاله تدبيري
مقاله اصلاح رفتار
مقاله بيماري انسداد مزمن ريه
مقاله كيفيت زندگي
مقاله مداخله آموزشي
مقاله روانشناختي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باقريان سرارودي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: عطاران نرگس
جناب آقای / سرکار خانم: كي پور مريم
جناب آقای / سرکار خانم: خيرآبادي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مراثي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: گرچه كاربرد برنامه هاي آموزشي – روانشناختي به منظور ارتقا كيفيت زندگي بيماران مبتلا به بيماري انسداد مزمن ريه توصيه شده است اما تا به امروز اثربخشي اين برنامه ها به ويژه شيوه كوتاه و ساده شده آنها نامشخص بوده است. هدف از اين مطالعه ارزيابي اثربخشي يك برنامه كوتاه مداخله آموزشي – روانشناختي با روش آموزش خود تدبيري و اصلاح رفتار ويژه بيماران مبتلا به بيماري انسداد مزمن ريه بر كيفيت زندگي اين بيماران بود.
روش كار: به منظور دستيابي به هدف مذكور در يك مطالعه كارآزمايي باليني، ۴۲ بيمار با تشخيص قطعي بيماري انسداد مزمن ريه(COPD)  كه به صورت پي در پي به درمانگاههاي ريه مراكز نور و الزهرا اصفهان مراجعه نموده بودند بر اساس معيارهاي ورود و خروج انتخاب شدند و در دو گروه مداخله و كنترل قرار گرفتند. بيماران گروه مداخله علاوه بر درمانهاي طبي معمول، طي ۸ جلسه هفتگي يك ساعته تحت تاثير مداخله آموزشي ـ روانشناختي ويژه بيماران مبتلا به بيماري انسداد مزمن ريه قرار گرفتند و گروه كنترل فقط تحت درمانهاي طبي معمول قرار داشتند. ارزيابي توسط فرم كوتاه پرسشنامه كيفيت زندگي سازمان جهاني بهداشت در سه مقطع قبل از درمان، پس از درمان و سه ماه پس از درمان انجام گرفت. سپس داده هاي جمع آوري شده با استفاده از تحليل كواريانس و تحليل كواريانس با اندازه هاي تكراري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: نتايج حاصل از تحليل كواريانس با اندازه هاي تكراري بين دو گروه در چهار بعد كيفيت زندگي شامل بعد فيزيكي
(F=19.303 و P<0.0001)، بعد روانشناختي (F=10.53 و P<0.002). بعد اجتماعي (F=4.2 و P<0.000) و بعد محيطي (F=8.635 و P<0.006) تفاوت معناداري را نشان داد. همچنين نتايج تحليل كواريانس داده هاي مرحله پيگيري در سه ماه پس از مداخله تفاوت معناداري بين دو گروه در سه بعد كيفيت زندگي شامل بعد فيزيكي (F=14.157 و P<0.0001)، بعد اجتماعي (F=2.35 و P<0.026) و بعد محيطي (F=8.4.43 و P<0.042) را نشان داد. معهذا تفاوت معناداري بين دو گروه در بعد روانشناختي (F=3.289 و P<0.077) مشاهده نشد.
نتيجه نهايي: گرچه مطالعه روي نمونه هاي بزرگتر با پيگيري طولاني تر به منظور بررسي اثر بخشي روشهاي مداخله مورد نظر ضروري است اما يافته هاي اين پژوهش تاثير مداخله آموزشي – روانشناختي چند وجهي خلاصه شده شامل خود – تدبيري و اصلاح رفتار ويژه بيماران مبتلا به بيماري انسداد مزمن ريه توام با نظارت مستمر درمانگر را بر ارتقا كيفيت زندگي اين بيماران تاييد نمود. همچنين به نظر مي رسد كه اثر بخشي هر برنامه مداخله آموزشي _ روانشناختي متضمن تناسب با ابعاد مختلف كيفيت زندگي و بكارگيري مولفه هاي موثر آن در يك شيوه قابل فهم و قابل اجرا براي بيماران مي باشد. اين دستاورد مي تواند نكته قابل توجهي باشد كه در مطالعات قبلي كمتر مورد توجه بوده است.