سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران
تعداد صفحات: ۱
نویسنده(ها):
الهام حکیمی راد – استادیار دانشگاه شهید بهشتی
باقر غباری بناب – دانشیار دانشگاه تهران
فاطمه نصرتی – استادیار دانشگاه تهران

چکیده:
بازداری پاسخ یکی از مهمترین مؤلفه های کارکرد های اجرایی است که کودکان با اختلال کاستی توجه و بیشفعالی در آن مشکل دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامه آموزش بازداری پاسخ محقق ساخته بر کاهشنشانه های اختلال کاستی توجه و بیش فعالی کودکان انجام گرفته است. روش مطالعه: روش پژوهش شبه آزمایشی باپیش آزمون، پس آزمون و گروه گواه است. جامعه آماری شامل کلیه کودکان دارای اختلال کاستی توجه و بیش فعالیسنین ۷ تا ۱۱ سال شهر تهران است که به بیمارستان توانبخشی رفیده مراجعه و تشخیص روانپزشکی دریافت کرده اند.تعداد ۱۶ آزمودنی به شیوه هدفمند انتخاب شده و به روش تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه جای گرفتند. به منظوربررسی نشانه های اختلال کاستی توجه و بیش فعالی کودکان از مقیاس درجه بندی والدین کانرز (۱۹۷۸) استفاده شد.برنامه آموزش بازداری پاسخ توسط پژوهشگران طراحی شد و کودکان گروه آزمایشی در این برنامه ۱۲ جلسه ای (هر جلسه۴۵ دقیقه) شرکت کردند و کودکان گروه گواه هیچ گونه آموزشی دریافت نکردند. یافته ها: داده های به دست آمده بااستفاده از روش تحلیل کوواریانس یک راهه تحلیل شد. نتیجه نشان داد که بین میانگین نمرات گروه آزمایشی و گواه در نشانههای اختلال تفاوت معناداری وجود دارد (P<0/01). نتیجه گیری: بنابراین میتوان نتیجه گیری کرد که برنامه آموزش بازداری پاسخ باعث کاهش معنی دار نشانه های اختلال کاستی توجه و بیش فعالی در کودکان گروه آزمایشی شده است. توصیه می شود که برنامه حاضر در اختیار روانشناسان و روانپزشکان کودک قرار گیرد تا از آن برای کاهش نشانه های اختلال کاستی توجه و بیش فعالی استفاده کنند.