سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی اکبر عالم رجبی – استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی مکانیک
هاجر کرمی پور – دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی مکا

چکیده:

در این مقاله اثر قرار گرفتن چهار دیسک با فواصل مساوی و به صورت عمودی یا مایل درجریان در لوله ای بادیواره دما ثابت و با قطر ۱۰۰ میلیمتر به صورت تجربی در گستره اعداد رینولدز از ۱۲۰۰ تا ۶۰۰۰ بررسی شده است. به منظور بررسی اثر دیسک ها بر افت فشار پارامتری به نام معیار ارزیابی عملکرد تعریف و بکار گرفته شده است. دیسک های مورد استفاده به دو دستهدیسک های حلقوی (توخالی) و دیسک های گرد (توپر) تقسیم می شوند. در سری اول آزمیاش ها که دیسک ها به صورت حلقوی هستند، تاثیر تغییر اندازه قطر داخلی دیسک ها بر روی عدد نسولت و افت فشار بررسی شده است. در این حالت نسبت به لوله ساده، عدد نوسلت ۲ برابر و افت فشار ۲۰ برابر می گردد و معیار ارزیابی عملکرد ۰/۶۷ می باشد. وقتی دیسک ها با زاویه ۴۵ درجه نسبت به محور لوله قرار می گیرند معیار ارزیابی افزایش پیدا می کند و در رینولدز ۵۶۰۰ به ۰/۸۴ می رسد. در سری دوم آزمایش ها اثر تغییر اندازه قطر دیسک های توپر که روی محور مرکزیلوله قرار می گیرند بر روی عدد نوسلت و افت فشار بررسی گردیده است. دیسک هایی با قطر ۸۲ میلیمتر نسبت به لوله ساده عدد نوسلت را تا ۳/۷ برابر و افت فشار را ۲۱۲ برابر می کند. در این حالت معیار ارزیابی به ۰/۷ می رسد. دیسک های توپر با قطر ۸۲ میلیمتر و زاویه ۴۵ درجهنسبت به محور لوله بهترین عملکرد را نشان می دهند که در این حالت عدد نوسلت ۳ برابر و افت فشار ۷۰ برابر می شود. در این حالت معیار ارزیابی عملکرد به ۰/۹۸ می رسد. در محدوده اعداد رینولدز مورد بررسی، اثر دیسک ها در تشدید انتقال حرارت در رینولدز های بالاتر بیشتر است.