سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

لیلا طاهری آزاد – دانشجوی کارشناسی ارشد؛ مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست؛ دانشگاه تربیت
ناهید شهسواری پور – دانشجوی کارشناسی ارشد؛ مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست؛ دانشگاه تربیت
علی اصغر طاهری آزاد – کارشناس برق و قدرت دانشگاه شهید رجایی
مریم محمودی – دانش آموخته کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

زباله های بیمارستانی از انواع مواد زائد جامد خطرناکی هستند که برای بهداشت جامعه دارای اهمیت ویژه ای می باشند و شاملدو بخش سمی و غیر سمی هستند. بر اساس برآوردهای انجام شده، در بیمارستانها در مجموع از ۶۳۰ نوع ماده شیمیایی استفاده می شود که از این تعداد حدود ۳۰۰ نوع آن غیر سمی و ۳۰۰ مورد آن سمی و خطرناک است. زباله های این مراکز از زباله های سایر موسسات شهری متمایز بوده و جزء مواد زائد خطرناک طبقه بندی می شوند. مطالعات نشان می‌دهد ‪ ۷۵‬تا۸۰ ‬درصد زباله‌ها در مراکز پزشکی، زباله‌هاى شهرى یا ازنظر ساختارى مشابه زباله‌هاى شهرى هستند، فقط ۲۰ ‬تا ۲۵ ‬درصداین زباله‌ها که عفونت زا و بیمارى زا هستند، نیاز به فرآورى دارند. این نوع زباله ها از آنجا که همراه با دیگر زباله‌ها جمع‌آورى و دفع می‌شود خطرات بسیارى را به همراه دارد. مهمترین خطر زباله‌هاى بیمارستانى آلوده‌سازى محیط با عوامل پاتوژن و باکتری ‌هاست و مشکلات از بین بردن این زباله‌ها نیز در مرحله اول با پتانسیل آلوده‌سازى بیولوژیک آنها مرتبط می‌باشد. شهر تهران به دلیل تمرکز مراکز درمانى و بهداشتى کلان کشور، روزانه حجم انبوهى از زباله‌هاى عادى و عفونى بیمارستانى را به خود می‌بیند که با وجود مشکلات بهداشتى این زباله‌ها، هنوز راه حل موثری براى آن پیدا نشده است. دفع غیر بهداشتی و غیر مسولانه این گونه زائدات بیمارستانها و مراکز درمانی علاوه بر ایجاد مشکلات زیست محیطی سلامتی ساکنین شهر تهران را تهدید کرده و خطر انتشار بیماریهای خطرناک را در جامعه افزایش و در نهایت هزینه های اقتصادی غیر مستقیم زیادی به جامعه تحمیل می کند. در این مقاله علاوه بر ترسیم وضعیت موجود، اهم فعالیتهیا مربوط به مدیریت مواد زائد بهداشتی و پزشکی و انواع روشهای تصفیه، گندزدائی و دفع مواد زائد جامد بیمارستانیپرداخته می شود.