سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی شینی دشتگل – کارشناس مرکز تحقیقات نیشکر، شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی
سیروس جعفری – کارشناس مرکز تحقیقات نیشکر، شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی
نظام الدین بنی عباسی – مدیر مرکز تحقیقات نیشکر، شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی
عباس ملکی – استادیار دانشگاه لرستان

چکیده:

نیشکر در خوزستان در سطح وسیع کشت شده و آبیاری به روش جوی و پشته با هیدروفلوم صورت می گیرد. به هدف بررسی اثر کم آبیاری، آزمایشی در کشت و صنعت نیشکری امیرکبیر اجرا شد. در این آزمایش از تیمارهای آبیاری به روش متداول، یک جویچه در میان متغیر و یک جویچه در میان ثابت استفاده شد. نتایج نشان داد که تیمار آبیاری یک جویچه در ٠ کیلوگرم شکر در متر مکعب آب) و / میان متغیر، کمترین حجم آب مصرفی را داشته و بیشترین کارایی مصرف آب ( ۷۲ بیشترین عملکرد نیشکر و شکر تولیدی از آن حاصل شده است. تیمار آبیاری شاهد (آبیاری متداول مزارع) با بیشترین حجم ٠کیلوگرم شکر در متر مکعب آب) و کمترین عملکرد را داشته است. از کل آب / آب مصرفی، کمترین کارایی مصرف آب ( ۴۸ ورودی به جویچه ها حدود ۴۷ % در جویچه های آبیاری نشده و حدود ۵۳ % در جویچه های آبیاری شده ذخیره شده است.